Σάββατο, 27 Ιουλίου 2013

Frankfurter Allgemeine Zeitung και Αθλητική Ηχώ

Ο ΤΣΙΠΡΑΣ, Η ΛΑΘΟΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΜΑΝΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ, Η «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ» ΤΩΝ ΡΟΖ DVD ΚΑΙ Η... ΞΑΝΘΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΣΑΡΙΔΗΣ

Λίγο καιρό προτού τινάξει τα πέταλα η ιστορική «Αθλητική Ηχώ», τη «σχολική σεζόν» 2007-08, είχε καταφέρει το παγκοσμίως ακατόρθωτο: είχε προαγγείλει από την πρώτη σελίδα της τη δημοσίευση συνέντευξης πολιτικού αρχηγού την τάδε ημέρα. Αλλά σαν ήρθε εκείνη η ώρα μην την είδατε τη συνέντευξη! Ο συντάκτης που είχε αναλάβει την πρωτοβουλία, διερρήγνυε τα ιμάτιά του ότι είχε κλείσει συνέντευξη με τον Αλέξη Τσίπρα και πως τα κανόνισε όλα με το γραφείο τού τότε προέδρου του ΣΥΝ κι επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ. Συνεπαρμένος και ο διευθυντής από τη διαφαινόμενη επιτυχία (συνέντευξη μ’ ένα «πράσινο» πολιτικό πρόσωπο που εκείνη την εποχή εμπλεκόταν ως όνομα και στο μεγαλοϊδεατικό στόρι του γηπέδου στον Βοτανικό) αψήφησε τον βασικό κανόνα των «εφημεριδάδων», καίτοι αρκετά χρόνια στον Τύπο, ότι δεν αναγγέλλεις κάτι που δεν έχεις στα χέρια σου. Έτσι, όταν το γραφείο του Τσίπρα ματαίωσε αναίτια (κατά τον συντάκτη) τη συνέντευξη, διευθυντής κι επίδοξος συνεντευκτής έμειναν με τον… κορμοράνο στο χέρι. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ομως, επειδή η «Α.Η.» είχε εκφυλιστεί για τα καλά τη συγκεκριμένη περίοδο και είχε εξελιχθεί σε φυλλάδα που τ’ αφεντικά της τής έδιναν τεχνητές αναπνοές βάζοντας dvd με σκληρό πορνό, ενώ από την άλλη ο Τσίπρας εκπροσωπούσε έναν κομματικό σχηματισμό με γλίσχρα εκλογικά ποσοστά, ελάχιστοι ασχολήθηκαν. Η δε ξεψυχισμένη φωνή (διαμαρτυρίας) της μελλοθάνατης «Ηχούς», μόλις που βγήκε. Άλλωστε, έπρεπε και στον Τσίπρα «να τα χώσει» και συγχρόνως ο δικός της ερασιτεχνισμός, της βεβιασμένης διαφήμισης της συνέντευξης, να μπει κάτω από το χαλί. Ζόρικο.

Μετά από λίγο καιρό, η «Ηχώ» εξεμέτρησε το ζην. Όπως και το πρότζεκτ του Βοτανικού. Αντίθετα, ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ γιγαντώθηκαν και από το βρέθηκαν στην κεντρική σκηνή. Ο Αλέξης Τσίπρας ηγείται σήμερα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, φιλοδοξεί να κυβερνήσει άμεσα και η εφημερίδα που εσχάτως του ζήτησε συνέντευξη ήταν η «Frankfurter Allgemeine Zeitung». Μία μεγάλη εφημερίδα, με εμβέλεια πολύ πέρα από τα στενά όρια του κρατιδίου της Έσσης, από τις εγκυρότερες της Γερμανίας.

Μόνο που από τη στιγμή που δέχτηκε (ο Τσίπρας) να μιλήσει στον Γερμανό δημοσιογράφο, ακόμη και αν δεχτούμε ότι ο απέναντί του ήταν αγενής, προκλητικά εμπαθής ή κατευθυνόμενος από κάποια «ομάδα αλήθειας», καταπώς υπαινίσσεται η Κουμουνδούρου, θα έπρεπε να καθήσει μέχρι τέλους. Να καθήσει και να τον αντιμετωπίσει, εφόσον βέβαια πιστεύει στην υπεροχή των απόψεών του και νιώθει ότι έχει συγκροτήσει επιχειρηματολογία και πολιτική πρόταση από σκληρό σκυρόδεμα. Ειδικά στο αξιακό σύστημα της Αριστεράς, δεν μπορεί να έχουν θέση συνεντεύξεις με ερωτηματολόγια που υποβάλλονται εκ των προτέρων και μόνο από δημοσιογράφους-χερουβείμ, βασιλικότερους του βασιλέως. Εάν φυσικά είναι αυτό που ονειρεύονται ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και το επιτελείο του. Δεν γνωρίζω, δεν βρίσκομαι μέσα στα μυαλά τους.

Υποτίθεται, πάντως, πως αυτά είναι αμαρτωλά γνωρίσματα του παλαιοκομματισμού. Συνελόντι ειπείν, που λένε και στο χωριό μου, όσο ασύμμετρη και αν θεωρείται από τους ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ η επίθεση που δέχεται το κόμμα τους από τα μεγάλα ΜΜΕ, δεν δικαιολογείται τόσο ασύμμετρη αντίδραση, όπως αυτή του Αλέξη Τσίπρα απέναντι στον Γερμανό Μίκαελ Μάρτινς. Μάλιστα, αν έγινε για να καταγραφεί –ντεμέκ- ως δείγμα εθνικά υπερήφανης κι ανυπότακτης στάσης απέναντι στους Γερμανούς, σε αντιπαραβολή με την (τωόντι) δουλόφρονα κυβερνητική κοινοπραξία, μου φαίνεται ακόμη πιο γελοίο.

Η μαγκιά θα ήταν να τον κάνει να βάλει την ουρά κάτω από τα σκέλια. Μπορούσε; Αφού δεν κάθησε, ο καθένας νομιμοποιείται να υποθέτει ό,τι θέλει και, φυσικά, ν’ αμφιβάλλει

ΥΓ.: Σε αντίθεση με τον Μίκαελ Μάρτινς, το δικό μου όνειρο είναι ν’ αξιωθώ κάποια ημέρα να πάρω συνέντευξη από το νέο μου ίνδαλμα τη βουλευτή Καστοριάς της ΝΔ, Μαρία Αντωνίου. Η οποία με αφορμή τη φράση του συμπατριώτη της Βαγγέλη Διαμαντόπουλου (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ) για τα «γουναράδικα» και τον καβγά που ακολούθησε, είπε από κοινοβουλευτικού βήματος: «Επειδή ακόμη κάποιοι ονειρεύονται ραντεβού στα γουναράδικα, οφείλω ως Ελληνίδα να δώσω μια απάντηση: κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αφήστε επιτέλους στην ησυχία τους τούς γουναράδες. Είναι από τους τελευταίους παραγωγικούς κλάδους της πατρίδας μας και χρειάζονται την ενίσχυση και την βοήθειά μας. Μα επιτέλους τι θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ; Να κλείσουν όλες οι παραγωγικές μονάδες στην χώρα;». Θα μπορούσα να την κάνω να με διώξει από το γραφείο της από την πρώτη κιόλας ερώτηση. Την ερώτηση: Είστε ξανθιά και τα βάφετε;

2 σχόλια:

  1. Δεν είναι η πρώτη φορά, Νίκο, που ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε σε ανοικτή κόντρα, αλλά εκτός ορίων, με Γερμανό δημοσιογράφο. Είχα διαβάσει (δεν είχε πάρει μεγάλη έκταση, αν θυμάμαι καλά) πέρσι, καιρό πριν από τις εκλογές, ότι πέταξαν έξω, σχεδόν κλωτσηδόν, συντάκτη της Bild από αίθουσα όπου θα γινόταν η συνάντηση του Τσίπρα με Ευρωπαίο αξιωματούχο. Και τον έδιωξαν κακήν κακώς γιατί είχε γράψει πολλά εναντίον του κόμματος και του αρχηγού του. Τα οποία ήταν συκοφαντικά και ψευδή, από όσα είπαν (και πιθανότατα ήταν), αλλά τέτοια θέματα απαιτούν λεπτούς χειρισμούς για να μη χάσεις το δίκιο σου και για να μην εκτεθείς.

    Κατά τα άλλα, μας θύμισες τον ξεπεσμό των τελευταίων μηνών της Ηχούς. Ιστορία θλίψης για όσους τη ζήσαμε στον προηγούμενο βίο της που είχε «αμαρτίες» (εννοώ δημοσιογραφικές αμαρτίες που στρέφονταν εναντίον της) αλλά τέτοια κατάδυση στην αναξιοπρέπεια με τις ροζ προσφορές, και όχι μόνο, ποτέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η α.η. είχε εκφυλισθεί πολύ πριν από τον εκφυλισμό που περιγράφεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή