Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Το καλό παιδί που χάλασε...

Η Πορτογαλία τρομάζει τις αγορές, το τέρας τής Κρίσης ξυπνάει (λες και είχε κοιμηθεί ποτέ) και οι φόβοι επανέρχονται για την αναβίωση του εφιάλτη στον ευρωπαϊκό Νότο. Αυτοί είναι τίτλοι και αποστροφές από τα ρεπορτάζ που μένουν με ανοικτό το στόμα – σαν να μην το περίμεναν ποτέ οι συντάκτες του – από το νέο ταρακούνημα των χρηματιστηρίων και την παράδοση της Ευρώπης στον κίνδυνο για ένα οικονομικό παρανάλωμα.

Η Πορτογαλία, μάλιστα η Πορτογαλία! Είχε προβληθεί στον προτζέκτορα των νουθεσιών για την Ελλάδα ως το καλύτερο καλό παιδί, με την πολιτική της ηγεσία ομονοούσα πριν από τις εκλογές και με τα αντίπαλα κόμματα να πηγαίνουν – όλα μαζί – στις Βρυξέλλες και να δηλώνουν συνεργάσιμα, ευγνωμονούντα και δεσμευόμενα να ανταποκριθούν μετεκλογικά στις υποχρεώσεις τους, όποιο κι αν αναδυόταν ισχυρότερο από τις κάλπες.

Πλάι στις εικόνες τού καλού παιδιού – καλού και διαβαστερού σε επίπεδο σπασίκλας – έβαζαν εμάς. Που είμαστε ένα μάτσο μπάζα, μια χορωδία ουρλιαχτών στη Βουλή και μια κραυγή απείθειας στην κοινωνία, με μια πολιτική ηγεσία που δεν καθόταν μαζί (άκουσον! άκουσον!) στο τραπέζι για να βρει τις λύσεις. Ώσπου κάθισε και όλα τα αναποδογυρισμένα πήγαν ακόμα πιο ανάποδα: οι συντάξεις, η περίθαλψη, το κοινωνικό κράτος, η εργασία, οι μισθοί – όλα! Αντίθετα με το καλό παιδί που, όπως μας έλεγαν, κατευθυνόταν σταθερά προς την έξοδο του τούνελ και μόλις πριν από έναν μήνα ο Σόιμπλε προέβλεπε ότι «η Πορτογαλία και η Ιρλανδία θα βγουν το 2014 στις αγορές».

Τώρα το καλό πειθήνιο παιδί τσουρουφλίζεται και γίνεται φόβητρο. Πόσο πιο καλό να είσαι για να περάσεις στον ευρωπαϊκό παράδεισο που στον ίδιο προτζέκτορα μας προβάλλουν σαν να είναι μαγικός τουριστικός προορισμός;