Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Καλή επιτυχία, παιδιά!

Ο Νίκος, ο Άγγελος και ο Βαγγέλης (από κοντά η, εκτός φωτογραφίας, καλή μας Μάιρα, αλλά και ο Ανδρέας σε άλλη συντροφιά) κάνουν σε λίγες ώρες εφόρμηση σε σχολικό στρατόπεδο αγαπημένης (μου) γειτονιάς για να καταλάβουν προκεχωρημένες θέσεις στα υψώματα της μελλοντικής ανεργίας. Και μαζί είναι έτοιμοι να προετοιμάσουν το έδαφος για επίθεση σε γερμανικές θέσεις (εργασίας) ως πιθανό εξαγώγιμο επιστημονικό προϊόν τής Ελλάδας.

Παιδιά-τζιμάνια, με πολλή δουλειά τουλάχιστον στο χρόνο που πέρασε, αλλά καθόλου σπασίκλες με την έννοια του όρου «λιώνω στο διάβασμα» και αφήνω όλα τα άλλα, θα διεκδικήσουν το δικαίωμα στο όνειρο μιας ζωής που τους της παραδίνουμε με δρόμους γεμάτους καρφιά. Θα τους έλεγα πως είναι στο χέρι τους να ξεφύγουν από το ναρκοπέδιο που τους στρώσαμε χρόνια τώρα, αλλά δεν τους το λέω. Κάποιοι πρέπει να είναι ειλικρινείς μαζί τους.

Θα τους πως, όμως, πως είναι στο χέρι τους να παλέψουν και πως έτσι μπορούν – ίσως μπορέσουν δηλαδή – να μεγαλώσουν σε γενιές που θα αποκτήσουν πιο ανοικτή ματιά από το δικό μας κοντόθωρο βλέμμα και πιο ευθύ κοίταγμα από τον στραβισμό που είχαμε οι πατεράδες, θείοι και, πιθανόν, τα μεγαλύτερα ξαδέρφια τους.

Αυτά και τέλος, χωρίς σαλτσοειδείς συμβουλές από έναν δήθεν γνώστη. Πέραν μιας: πηγαίνετε ηρεμώντας όσο μπορείτε τα κύματα του άγχους στην ακτή σας. Και σκεφτείτε πως κανείς δεν χάθηκε μόνο και επειδή δεν πέτυχε στις πανελλαδικές. Όπως κανείς δεν εξασφάλισε το θρόνο στην απόλυτη επιτυχία επειδή και μόνο πέτυχε σε αυτές. Να είναι κοντά σας ο Θεός που πιστεύετε. Κι αν μαζί πιστεύετε στη θετική αύρα, στη μεταδοτική ενέργεια, στη σκέψη των αγαπημένων σας, να είστε σίγουροι πως την στέλνουμε ποτάμια στα θρανία της δοκιμασίας.

Δ.Β. 

Υστερόγραφο: Το κομμάτι, φυσικά, δεν αφορά μόνο τον Νίκο, τον Άγγελο, τον Βαγγέλη, τη Μάιρα (και τον Ανδρέα της άλλης συντροφιάς), αλλά ΟΛΑ τα παιδιά που το πρωί της Παρασκευής θα πάρουν, με χτυποκάρδι στο θρανίο, τα θέματα από «Καθηγητές με τα χακί».

6 σχόλια:

  1. Μαγκες!!!! Τους βλέπω έτοιμους να σκίσουν!!!....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι όχι απλώς να σκίσουν, αλλά επειδή στις ερχόμενες εκλογές θα έχουν δικαίωμα ψήφου, έτοιμοι να... ξεσκίσουν! Μακάρι να μην κάνω λάθος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Υποψήφιο(ς)… θύμα!16 Μαΐου 2013 - 8:19 μ.μ.

    Καλά τα λες αλλά φτάνει η θετική σου ενέργεια για να γράψω... θετικά αύριο στην έκθεση....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλή επιτυχία και από την Μαρία την μαμά του Ανδρέα της άλλης συντροφιάς!Υποψήφιε ! η θετική ενέργεια πίστεψέ με είναι πολύ δυνατό όπλο για να γράψεις αύριο αλλά και στα υπόλοιπα μαθήματα!Για να φτάσετε μέχρι εδώ παιδιά έχετε δουλέψει!Με καθαρό μυαλό και θετική σκέψη πιστεύω και εγώ ότι θα σκίσετε!Και στις επόμενες εκλογές όπως λέει και ο BADDOG πάρτε απλά το αίμα σας πίσω!!!Κ Α Λ Η Ε Π Ι Τ Υ Χ Ι Α !!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή επιτυχία στον Ανδρέα κυρία Μαρία

      Διαγραφή
  5. Επωνύμως Ανώνυμος κι Ανωνύμως Επώνυμος17 Μαΐου 2013 - 12:20 μ.μ.

    Απόσπασμα άρθρου του Γιάννη Ζαφειρόπουλου στο ΧΩΝΙ, με τίτλο "Η διάλυση ενός ανεξάρτητου κράτους σε 7 απλά βήματα... " ως προβληματισμός στο "... Και μαζί είναι έτοιμοι να προετοιμάσουν το έδαφος για επίθεση σε γερμανικές θέσεις (εργασίας) ως πιθανό εξαγώγιμο επιστημονικό προϊόν τής Ελλάδας..."


    "... Εάν σήμερα οι νέοι φεύγουν από την χώρα προς εύρεση εργασίας, να θυμηθείτε πως πολύ σύντομα θα διαπιστώσουν πως έγιναν σκλάβοι με την θέλησή τους εκεί που πήγαν και θα εύχονταν να είχαν παραμείνει στην χώρα τους διεκδικώντας την από τους θρασύτατους εισβολείς. Το δυστύχημα είναι πως θα είναι τότε πολύ αργά γι αυτούς να γυρίσουν σε μία χώρα που απλά θα υπάρχει (ίσως και όχι ολόκληρη) στον χάρτη...."

    Το παραθέτω, πιστεύοντας ακράδαντα, πως η ατομική, προσωπική επιτυχής επαγγελματική ανέλιξη σ΄ ένα κόσμο - κόλαση, εν μέσω εξαθλίωσης, δεν μπορεί να αποτελεί όνειρο ενός υγιούς νέου ανθρώπου, παρά παθογένεια μιας ολόκληρης γενιάς άρρωστων μυαλών, που δυστυχώς εξακολουθεί ν΄ αναπαράγεται και που αδυνατούν να κατανοήσουν, ότι η ευτυχία δεν παράγεται από την προσωπική επιτυχία στον προσωπικό επαγγελματικό τομέα, αλλά από την επιτυχία στον συλλογικό. Όταν σε μια κοινωνία, το συλλογικό όνειρο είναι η προσωπική ανέλιξη, τότε η κοινωνία αυτή είναι άρρωστη κι έχει μηδενικές πιθανότητες να επιβιώσει στο μέλλον. Η κοινωνία αυτή είναι θνησιγενής.

    Ο άνθρωπος καταξιώνεται στην ζωή του, προσωπικά κι επαγγελματικά, από το σύνολο της προσφοράς του στην κοινωνία, έχοντας στόχο την εξέλιξή της και μέσα από την συλλογική ανέλιξη επιτυγχάνεται η προσωπική επιτυχία, ανάλογα με τον βαθμό συμμετοχής του καθένα σ΄ αυτήν. Το κυνήγι του ατομικού ονείρου, οδηγεί στην υποτέλεια, τόσο την προσωπική, όσο και την συλλογική.

    Συνεπώς αυτοί που σπεύδουν σε άλλες χώρες για να κυνηγήσουν το προσωπικό τους όνειρο, ας σκεφθούν καλύτερα την επιλογή τους σε υγιέστερη βάση κι ας αναρωτηθούν. μήπως μέσω αυτής της επιλογής, περάσουν μόνοι τους τις αλυσίδες στα πόδια τους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή