Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

Ο στίχος της... φιλοϊσλαμικής προπαγάνδας Γκάτσου-Μάνου

Δασκάλα Δημοτικού σχολείου κατηγορήθηκε από γονέα γιατί στο μάθημα της μουσικής δίδαξε στα παιδιά το «Κεμάλ», το γνωστό τραγούδι τού Νίκου Γκάτσου που μελοποίησε (και προλόγισε στην πρώτη εκτέλεσή του) ο Μάνος Χατζιδάκις. Ο μπαμπάς (ή μαμά) απέδωσε στη δασκάλα «φιλοϊσλαμική προπαγάνδα» και αυτό, προφανώς, αποδέχτηκε η διευθύντρια του σχολείου η οποία μπήκε στην τάξη (Ε΄Δημοτικού) μάζεψε από τα παιδιά τις φωτοτυπίες με τους στίχους και κάλεσε τη δασκάλα στο γραφείο για να της κάνει παρατηρήσεις. Οι στίχοι του... φιλοϊσλαμιστή Γκάτσου είναι (για τα όποια συμπεράσματα) οι εξής: +/- Δείτε τη συνέχεια

Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκιπα, της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο,
αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.

 Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
Τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά ξ
εκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλιά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δύο γέρικες καμήλες μ’ ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί, 
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ Καληνύχτα

** Σε ανάρτηση της δασκάλας στο FB τα γεγονός περιγράφεται (μεταξύ άλλων) ως εξής: «Γονιός ήρθε στο σχολείο να διαμαρτυρηθεί στη διευθύντρια επειδή δίδαξα στα παιδιά (Ε' δημοτικού) τον Κεμάλ του Χατζιδάκι στο μάθημα της μουσικής κατηγορώντας με για ισλαμική προπαγάνδα. Αντίδραση διευθύντριας? Μπήκε στην τάξη και μάζεψε από τα παιδιά τις φωτοτυπίες που είχα μοιράσει. Έπειτα με κάλεσε στο γραφείο της και αφού δήλωσε απογοητευμένη από τη δουλειά μου μου ανέλυσε για ποιους λόγους στο δημοτικό μόνο μας μέλημα οφείλει να είναι να μαθαίνουμε στα παιδιά να αγαπούν την πατρίδα και να τονώνουμε το εθνικό τους φρόνημα».

2 σχόλια:

  1. Πριν από μερικά χρόνια σε κάποια δημοτικά σχολεία του Δήμου Αθηναίων δόθηκαν ονόματα προσωπικοτήτων των Γραμμάτων. Έτσι, σε απόσταση 300-400 μέτρων από τα δικαστήρια της Ευελπίδων, στη Νέα Κυψέλη, βρίσκεται σήμερα το 29ο Δημοτικό Σχολείο «Νίκος Γκάτσος». Από τη μία, λοιπόν, υπηρεσιακοί παράγοντες τιμούν τον Γκάτσο και από την άλλη απαγορεύουν τους τους στίχους του! Πράγματι, ανάδελφο έθνος! Πιο ανάδελφο δεν γίνεται.
    Είναι εντυπωσιακό, πάντως, ότι στη σημερινή Ελλάδα, που έχει περισσότερα πτυχία, μεταπτυχιακά, Προφίσιενσι και Σορμπόν από κάθε άλλη φορά, υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι δρουν ως ενεργούμενα της Αλ Κάιντα ο Χατζηδάκις, ο Γκάτσος, ο Κεμάλ και ο… Μελισσανίδης (κάπου στο τραγούδι αναφέρεται και ο Τίγρης με τον… συνεταίρο του τον Ευφράτη!). Και μέσα στο κεφάλι του γονέος και κηδεμόνος, πιθανώς και στης διευθύντριας, το πιο ύποπτο με τον Κεμάλ του Γκάτσου είναι δεν ονομάζεται κάπως αλλιώς: Αλαντίν ή Ρούλης. Ψιλά γράμματα, βέβαια, ότι ο άλλος Κεμάλ, ο κακός (Μουσταφά), ήταν πολέμιος του ισλαμισμού κι εκείνος που οδήγησε στην εκκοσμίκευση το τουρκικό κράτος. Άσε που δεν είναι μόνον ο Γκάτσος που υποσκάπτει τα θεμέλια της καθ’ ημάς «Δανιμαρκίας», απειλώντας τα ιερά και τα όσια της φυλής. Την ίδια ώρα είναι κι εκείνη η, «ψόφο δεν έχει», Ρεπούση, η οποία –άκουσον άκουσον! χαρακτηρίζει εθνικό μύθο το Ζάλογγο. Πώς να μη βγουν μετά αφροί από τα στόματα και τα πληκτρολόγια;
    Θα μου πεις, μεμονωμένο το περιστατικό με το τραγούδι του Γκάτσου. Μόνο που πολλά μεμονωμένα περιστατικά μάς κάνουν έναν μικρό Μεσαίωνα. Εκτός αν θεωρεί κάποιος ότι οι ηλίθιοι πολίτες σ’ ετούτη τη χώρα είναι ένας – δυο. Μπορεί να είναι και τόσοι. Πάντως, στην Ελλάδα της προόδου, με τα περισσότερα από κάθε άλλη φορά πτυχία, του «ενός – δύο» ηλιθίων, καταγράφεται το μεγαλύτερο –και αμείωτο- ποσοστό νεοναζισμού.
    Όπως σχολίασα και σ’ ένα status στο facebook: Όταν η μοναδική δασκάλα που έχει τιμήσει η Ακαδημία Αθηνών τα τελευταία χρόνια είναι η «ηρωίδα του Έβρου» Χαρά Νικοπούλου (εκείνη η κόρη εισαγγελέα που ανέδειξαν οι Χαρδαβέλλες, η οποία απαιτούσε από τα τουρκάκια την 25η Μαρτίου να εξυμνούν τον Νικηταρά τον Τουρκοφάγο!), είναι τίτλος τιμής για τη δασκάλα του Γκάτσου να της κάνουν αναφορά για τον Κεμάλ του Χατζηδάκι!
    Καληνύχτα, Κεμάλ…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επωνύμως Ανώνυμος κι Ανωνύμως Επώνυμος31 Μαΐου 2013 - 1:48 μ.μ.

    Όλα αυτά περί Κεμάλ, Ρεπούση κλπ είναι ψιλά γράμματα μπροστά στον εγκαθιδρυμένο φασισμό του κομματικού καθεστώτος, που έχει γαντζωθεί καλά στον σβέρκο του Έλληνα. Το γεγονός ότι καλύπτονται με τραπεζικά απόρρητα, τα χρήματα που έλαβαν τα κόμματα από τις τράπεζες ως δάνεια, αποδεικνύει, ότι στην χώρα μας έχει εγκαθιδρυθεί μια πολυκομματική δικτατορία, που κατ΄ ευφημισμό ονομάζεται δημοκρατία. Το παιγνίδι είναι ολοφάνερα στημένο, με κόμματα φαύλων στελεχών, που έχουν προδιαγεγραμμένους ρόλους, τους οποίους ερμηνεύουν θαυμάσια, σε διάφορα θεσμικά όργανα, αποκοιμίζοντας κι αποβλακώνοντας ακόμα περισσότερο τον κόσμο. Οσονούπω θ΄ ακούσουμε για το τραπεζικό απόρρητο του Τσοχατζόπουλου, του Παπαντωνίου, του Παπακωνσταντίνου, του Βουλγαράκη, του Αλκέτ Ριζάϊ, του Παλαιοκώστα και πάει λέγοντας... ώστε τα πάντα να καλυφθούν με πλήρη αδιαφάνεια, ώστε να μην θιχτούν τ΄ απόρρητα της democracy... και των κομματικών φαυλοκρατών, ολόκληρου του πολιτικού φάσματος, από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, έως την ΔΗΜΑΡ, τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Αυτούς δηλαδή που πήραν ζεστό χρήμα από τράπεζες και κρατικές επιδοτήσεις, τα φόρτωσαν στην πλάτη του Έλληνα και δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.

    Απορώ πως καθόμαστε και τους ακούμε και μπαίνουμε στο πολιτικό τους τριπάκι και δεν αντιδρούμε στην καταφανέστατη περιφρόνηση των βασικών αρχών της δημοκρατίας. Απορώ που καθόμαστε και συζητάμε για τον Γκάτσο, τον Κεμάλ, τους παοκτζήδες οπαδούς και άλλα φαιδρά, που μας στέλνουν σε ακόμα βαθύτερο ύπνο ή καλύτερα, μας βυθίζουν σε πολιτικό κώμα.

    Το παραμύθι τους το γνωρίζουμε. Για όλα φταίει η Χρυσή Αυγή... η οποία ως γνωστόν, όλα αυτά τα χρόνια νομοθετούσε έτσι, ώστε σήμερα όλα τα λαμόγια να μπορούν να παριστάνουν τους απέναντι... των φασιστών του περασμένου αιώνα. Τους κορυφαίους δήθεν αντιφασίστες και δήθεν πολέμιους των ρατσιστικών φαινομένων.

    Εκείνο το οποίο πρέπει να συνειδητοποιήσει βαθιά μέσα του κάθε Έλληνας είναι, ότι το σημερινό πολυκομματικό δικτατορικό καθεστώς είναι ο σύγχρονος φασισμός του 21ου αιώνα. Εκείνο που βλέπουμε να εξελίσσεται στην κοινωνία είναι, η δήθεν σύγκρουση ανάμεσα στους σύγχρονους φασίστες του 21ου αιώνα κι αυτούς του 20ου... Τους πρώτους τους έχουμε βαφτίσει αντιφασίστες και τους δεύτερους φασίστες, ώστε να μπερδεύονται και να χάσκουν δημοκρατικά, τα οπαδόπουλα και τα πολιτικά κουτορνίθια.

    Είναι πολλές οι φορές που αναρωτιέμαι... τι δουλειά έχω εγώ εδώ, σ΄ αυτήν τη μαύρη χώρα του "δημοκρατικού" ολοκληρωτισμού κι ακόμα απάντηση πειστική στον εαυτό μου δεν έχω δώσει. Πιστεύω να τα καταφέρω όταν επιτέλους μου σταματήσει η πολιτική αναγούλα, που μου προκαλεί το δήθεν κι απόλυτα υποκριτικό "δημοκρατικό" τόξο και περιοριστούν οι αλλεπάλληλοι δημοκρατικοί εμετοί, που μοιραία με βασανίζουν εξ αιτίας της υποκριτικής, "δημοκρατικής" και κλεπτοκρατικής δράσης του πολιτικού συστήματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή