Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Βουλγαρικά μαθήματα ευαισθησίας

Η κυβέρνηση στη Βουλγαρία παραιτήθηκε επειδή η αστυνομία τσάκισε στο ξύλο διαδηλωτές και έστειλε κόσμο σε νοσοκομείο. «Ο λαός μού έδωσε την εξουσία και σήμερα του την επιστρέφω για να αποφασίσει πώς θα κυβερνηθεί στο εξής αυτή η χώρα», δήλωσε ο παραιτηθείς πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ.

Είτε πρόκειται για ελιγμό επειδή δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον θυμό του λαού, όπως ισχυρίζεται η αντιπολίτευση, είτε είναι πραγματική εκδήλωση ευθιξίας, ευαισθησίας και ήθους, η απόφαση του Μπορίσοφ και των υπουργών του είναι κίνηση που δεν συγκρίνεται με την χοντρόπετση πολιτική αντιμετώπιση ανάλογων περιστατικών που συμβαίνουν στην Ελλάδα.

Εντάξει, μην είμαστε υπερβολικοί. Αν κυβερνήσεις και πρωθυπουργοί στη χώρα μας παραιτούνταν κάθε που τσακίζονται στο ξύλο απλοί πολίτες, μαζί με εργαζόμενους δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ, θα είμαστε συνεχώς ακυβέρνητοι! Αλλά οι πολιτικοί μας, και κυρίως οι εκάστοτε κυβερνητικοί, ένα κομματάκι ευαισθησίας τού Βούλγαρου αν είχαν, θα ψέλλιζαν δυο λόγια συμπόνιας για ανθρώπους που έφτασαν ακόμα και στην αναπηρία από κρατική βία και θα συλλάβιζαν δυο λόγια απέχθειας για πράξεις κάποιων αστυνομικών. Όταν ο ένας πολιτικός (ο Έλληνας) μιλάει για «ακούνητα, αμίλητα στρατιωτάκια» και ο άλλος (ο Βούλγαρος) δηλώνει ότι «κάθε ρανίδα αίματος είναι στίγμα για εμάς», η σύγκριση που γίνεται μάς συντρίβει.