Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2013

Ο πειρασμός τής διαπόμπευσης που κυλάει μαζί με το μελάνι στις φλέβες μας

ΟΤΑΝ Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΣΟΥΛΑ ΣΤΑ... ΚΙΤΡΙΝΑ ΦΑΝΑΡΙΑ

«(...) Δεν πέρασε όμως ούτε μία βδομάδα και το μεσημέρι της Παρασκευής έμαθα από την τηλεόραση, πως με κυνηγάει η αστυνομία και ο οικονομικός εισαγγελέας. Κατάλαβα, πως το θέαμα του κανιβαλισμού ξεκίνησε (...)»
«(...) Ως προς το άτομό μου, επειδή ουδέποτε υπήρξα απατεώνας, ώστε να λειτουργήσει ο εκφοβισμός να χαρακτηριστώ έτσι, θα συνεχίσω να παίρνω θέση, δηλώνοντας δημοσίως τις σκέψεις μου, όπως πιστεύω πως οφείλω, έστω κι αν αυτό ενοχλεί κάποιους».

Τα παραπάνω είναι δυο αποσπάσματα από την πολύ καλή και ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα (αν και εξαιρετικά μακροσκελή) απάντηση του Γιώργου Κιμούλη στον θόρυβο που ξεσήκωσε η είδηση για τα χρέη του προς το δημόσιο και η πληροφορία ότι κρύβεται για να αποφύγει τη σύλληψη. Κάτι που ο ίδιος διαψεύδει και αντιπαρατίθεται (όχι μόνο γι' αυτό) με στέρεα επιχειρήματα. Σημειωτέον ότι η είδηση για τη «φοροδιαφυγή του Κιμούλη» (που δεν είναι τέτοια, όπως βεβαιώνει) έδωσε την ευκαιρία σε ορισμένα δημοσιεύματα να θυμηθούν, μετά από χρόνια -μπορεί και δεκαετίες-, ακόμα και τις ερωτικές σχέσεις του με αναγνωρίσιμες κυρίες, αναφέροντας το όνομά τους φόρα παρτίδα. Ο πειρασμός τής διαπόμπευσης κυλάει στο αίμα της δημοσιογραφίας, που με κάτι τέτοια σέρνεται από τον επαγγελματικό αταβισμό της σαν τσούλα στα καλντερίμια με τα Κίτρινα Φανάρια τής κάστας της.     

1 σχόλιο:

  1. Καλή είναι η "κλαδική αυτοκριτική" αλλά να έχει αποτέλεσμα. Η διαπόμπευση είναι το θεμέλιο της σκανδαλοθηρίας που δίνει φύλλα και νούμερα. Με αυτά ζει ένα μεγάλο μέρος του δημοσιογραφικού κόσμου χωρίς να εχει καμια τύψη....

    ΑπάντησηΔιαγραφή