Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013

Αν δεν πονούσε τόσο, θα ήταν για γέλια!

Οι τρικομματικές επιδόσεις που προβάλλονται ως επιτεύγματα θα ήταν γαργαλιστικά ανέκδοτα αν δεν μιλούσαν για πράγματα που προκάλεσαν πριν από το γέλιο, πόνο. Δεν πάνε 15 μέρες που κάθε είδους κυβερνητικοί Στουρνάρες (ο πληθυντικός κατά το Φωστήρες) μιλούσαν για μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος 46% το 2012, όταν μόνο εισπράττουν και αδιάκοπα φεσώνουν. Τώρα χωρίς να βλέπουν τα όρια πού αρχίζει η αυτογελοιοποίηση πανηγυρίζουν επειδή μειώθηκαν οι τιμές σε βασικά αγαθά κατά 0,54 %. Προσέξτε: μηδέν, κόμμα, πενήντα τέσσερα τοις εκατό. Όταν οι μισθοί, τα εισοδήματα, οι συντάξεις έχουν καταρρεύσει σε επίπεδα 30, 40 και 100 % (άνεργοι), αυτοί προσπαθούν να πιστωθούν ως επιτυχία τη μείωση σε προϊόντα κατά ένα φτωχό, φτηνό – αμελητέο μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό – πενηνταράκι. Έχουν χάσει ολότελα την αίσθηση του γελοίου.