Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

Η Κατερίνα τού Σκάι…

Κατερίνα Ακριβοπούλου. Ίσως η πιο δυνατή, απελευθερωμένη και δημοσιογραφικά αυθεντική φωνή τού Σκάι – τουλάχιστον στο ραδιόφωνο που παρακολουθώ περισσότερο. Δεν χαρίζεται, δεν καταπίνει απόψεις συνεντευξιαζομένων και δεν φτύνει τα κουκούτσια τους στο κοινό. Στις απαντήσεις-πομφόλυγες, απαντά με αντίκαρφο και γυρίζει με φάλτσο τις φραστικές φούσκες στον αποστολέα. Το μεσημέρι είχε τον Καρύδη τού ΠΑΣΟΚ: τον πάτησε σαν ντομάτα στη ρόδα του τρακτέρ. Και εκείνος τι άλλο να βγάλει; Σάλτσες. Κάτι για «ήρθε η ώρα να αλλάξει η χώρα» είπε, κάτι για νέους που αγκαλιάζουν το κίνημα, κάτι ξύλινα λόγια από το παρελθόν που ακούγονταν σαν τσεκουριά σε αφυδατωμένο κούτσουρο. Η ικανότητα της αοριστολογίας στο φόρτε της.

- Δεν μου απαντήσατε... 
- Μα μόλις τώρα σας απάντησα!

Πώς απάντησε, πότε, ποιος κατάλαβε; Κι όλο «αφήστε με να ολοκληρώσω αυτό που λέω». Την τσιχλόφουσκα, δηλαδή, που έσπαγε η Κατερίνα μόλις η πομφόλυγα έπαιρνε σχήμα γεμάτη αέρα.