Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

H ώρα που νιώθεις τους Γερμανούς

Βρέχει αδιάκοπα, αργά ποτιστικά. Συννεφιά αδιάκοπη. Ο ήλιος σε απουσία αδιάκοπη. Υγρασία που λιώνει το λάστιχο, διαβρώνει το μυαλό και το κάνει σαν ντουλάπι με μούχλα. Είναι η ώρα που καταλαβαίνεις γιατί μπορεί να έχει αδιακόπως ψυχολογικά προβλήματα, να μη χαμογελάει και να σκέπτεται υγρατισμένα στα οικονομικά η στρατάρχης Μέρκελ, μαζί με τους στρατηγούς από τη Φινλανδία και την Ολλανδία και τα ανθυποστρατιωτάκια από τη Σλοβενία. Τους κατανοώ. Δεν τους συγχωρώ. Και είμαι κουμπωμένος απέναντί τους, αδιάκοπα

2 σχόλια:

  1. ... αλλά ξαφνικά βγαίνει ήλιος και σταματάς να τους καταλαβαίνεις! Όπως κι αυτοί εσένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. (*) Βγαίνει δηλαδή όπως τώρα που ξανάγινε άνοιξη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή