Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Πώς χάλασε η Κυριακή μου...

…ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΟΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΤΑΔΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΔΟ ΔΕΙΝΑ 

Το πρωί χτύπησε το κουδούνι μου: «Καλημέρα, είμαι ο γείτονάς σας, ο κύριος τάδε, από την οδό δείνα...». Τον έχω δει φευγαλέα στη γειτονιά. «Καλημέρα σας». Βλέμμα κατεβασμένο, φωνή χαμηλή: «Ξέρετε, πρέπει να κάνω μια επέμβαση και...». Δεν ξέρω αν πρέπει όντως να κάνει επέμβαση ή αν απλώς ζητιανεύει για άλλες ανάγκες. Δεν έχει και σημασία. σας έχω πει, φαντάζομαι, ότι μένω στα β.π., Βριλήσσια, ναι; +/- Δείτε τη συνέχεια

Υπάρχουν στιγμές που εύχομαι να ήμουν από εκείνους που βλέπουν τα πράγματα αποστασιοποιημένα και ορθολογιστικά, μιλώντας ακατάπαυστα για «αλλαγές», «επενδύσεις», «παραγωγικότητα» και «μεταρρυθμίσεις» που ο κύριος τάδε από την οδό δείνα πιθανώς δεν θα προλάβει καν να δει. 

Αυτούς που όταν τους μιλάς για τα προβλήματα του κόσμου αποστρέφουν ελαφρώς ειρωνικά το βλέμμα διότι οι άνθρωποι και τα προβλήματά τους δεν έχουν καμία σημασία μπροστά στο big picture. Υπάρχουν άλλες στιγμές που σκέφτομαι ότι ευτυχώς δεν είμαι από αυτούς.

Ενιγουέι, η Κυριακή μου γαμήθηκε. Όχι όσο του κυρίου τάδε από την οδό δείνα – όμως αυτό είναι βέβαιο.

Μαρία Δεδούση

1 σχόλιο: