Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Του Αγίου... Ησιόδου ανήμερα!

ΓΕΝΕΘΛΙΑ Ή ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ; ΤΟ... GROUP THERAPY ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ

Γράφει ο BADDOG 

Γενέθλια vs ονομαστική εορτή. Μόνιμο σημείο τριβής στο σπίτι. Τα γενέθλια, λέει, είναι πιο σημαντικά, καθότι η επέτειος της ημέρας που γεννηθήκαμε. Η γιορτή, λέω, είναι σημαντικότερη. Με το όνομά σου σε φωνάζουν, με αυτό ζεις. Δεν σε φωνάζει κανείς «22 Νοέμβρη» ή «2 Γενάρη». Η λαϊκή σοφία κατάφερε να φτιάξει για τον καθέναν μας μία ημέρα το χρόνο που μπορεί να τη βρίσκει ο άλλος και να σου εύχεται. Δεν υπήρχαν τα facebook και τα λοιπά «εργαλεία του διαβόλου» που αυτόματα σ' ενημερώνουν για τα γενέθλια φίλων, γνωστών και «φίλων». Και, άμα λάχει, τραβώ από το «ιδεολογικό οπλοστάσιο» και την ολίγη από θρακιώτικη ρίζα μου μαζί με ολίγον Ησίοδο. Που για τους (χτυπημένους στο φτερό, όπως αποδεικνύεται!) Θράκες είχε αναφέρει ότι θρηνούσαν όταν γεννιόταν ένα παιδί. Διότι... σε τι κόσμο θα έρθει! Αποκρύπτοντας εγώ, βεβαίως, το δεύτερο σκέλος της ησιόδειας αφήγησης, ότι πανηγύριζαν όταν πέθαινε κάποιος, επειδή απαλλασσόταν από τα ντέρτια της ζωής! Μην την κάνουμε την κηδεία (μου) και πάρτι στο Baraonda! +/- Δείτε τη συνέχεια

Ονομαστική εορτή, λοιπόν, και τα μυαλά στα κάγκελα! Φέτος ειδικά, ο Νοέμβριος και ο Δεκέμβριος (βρίθουν ονομαστικών εορτών, συνακόλουθων τηλεφωνημάτων, και συνδιαλέξεων με ανθρώπους με τους οποίους συνήθως ανταλλάσσεις μερικές κουβέντες άπαξ ετησίως και με αφορμή κάποιον... άγιο) εξελίσσονται σαν group therapy. O ένας να σου λέει ότι έκλεισε την επιχείρησή του έπειτα από 20 συναπτά έτη λειτουργίας, ο άλλος για το τι σκαρφίστηκε το αφεντικό του για να του κόψει λεφτά, ο τρίτος για ένα διαμέρισμα που πουλάει μπιτ παρά, ο τέταρτος για τα τραπεζοχρέη του, ο πέμπτος για την απόλυσή του και τη δουλειά που δεν «έκατσε», και πάει λέγοντας.

Μπορεί οι «σκυλοκοίτες και νεκρόσιτοι κι ερεβομανείς που κοπροκρατούν το μέλλον» (που λέει κι ο ποιητής») να διέφεραν από συνομιλητή σε συνομιλητή, από ανάθεμα σε ανάθεμα, όμως η συνισταμένη κοινή. Άνθρωποι για τους οποίους νόμιζες ότι η οικονομική κρίση τούς έχει αφήσει μόνο μερικές αμυχές και οι οποίοι, αντιθέτως, νόμιζαν πως εγώ είμαι αυτός που την έχω γλιτώσει με απλές... εκχυμώσεις. Πλανημένοι, όλοι μας, πλάνην οικτρά. Θα μου πεις, ότι άμα είναι έτσι οι γιορτές, τύφλα να έχουν οι κηδείες. Ποιο group therapy και πράσινα άλογα!

Ναι, δεν λέω... Τώρα που το ξανασκέφτομαι, στην κηδεία ένα κονιακάκι θα το πιεις (και αν επαληθευτεί η αισιοδοξία Σαμαρά περί το «υπόδειγμα οικονομίας», μπορεί να έχει και... Baraonda, αλλά μην το δένετε κόμπο). Γιατί στη γιορτή, στη σημερινή εποχή, χλομό πλέον. Κατάχλομο. Φέτος, γαμώ την ειρωνεία μου, για πρώτη φορά μετά από κάμποσα χρόνια η ονομαστική μου εορτή συνέπεσε με ρεπό. Κι απ' όλους εκείνους που σε προηγούμενα χρόνια διαμαρτύρονταν επειδή εργαζόμουν τα βράδια και δεν μπορούσαμε να κάνουμε «κατάσταση», ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ δεν είπε φέτος να ευχηθεί από κοντά. Πιο μπατίρηδες... πεθαίνεις! Αν όχι μπατίρηδες, τουλάχιστον χωρίς ψυχολογία γιορτής. Όλοι μας. Εντάξει, δεν ήταν όλα μαύρα. Ανταλλάξαμε στο τηλέφωνο και δυο μαλακίες για να γελάσουμε, αλλά... Πώς γίναμε έτσι...

Παρά ταύτα, ονομαστική εορτή και τα μυαλά στα κάγκελα! (Καλά, κόβω κάτι...). Έστω κι έτσι η ονομαστική εορτή έχει ένα περιεχόμενο. Περισσότερο από τις ψυχρές ευχές στο «χρονολόγιο του χρήστη». Το πολύ πολύ να την επικαιροποιήσουμε, να της αλλάξουμε ετικέτα: να τη λέμε, αντί για γιορτή, Ημέρα Ονόματος. Nameday που λένε κι αυτοί από τους οποίους πήραμε το χούι των γενεθλίων και της τούρτας με τα κεράκια.

3 σχόλια:

  1. 1. Τα λουλούδια στην εικονογράφηση είναι ...τρόπος του λέγειν (Πλέον τα προσφέρουμε μόνο ηλεκτρονικά)

    2. Κι εγώ ψηφίζω "ονομαστική εορτή". Άλλωστε υπάρχουν (υπάρχουμε) πολλοί που κρύβουν τα γενέθλια σαν αμαρτία...

    3. Τα γενέθλια είναι ουσιαστικά για τις μαμάδες. Εκείνες πρέπει να γιορτάζουν τη μεγαλύτερη μέρα της ζωής τους (δεν ξέρω βέβαια αν είναι μεγαλύτερη από τη μέρα που φοράνε νυφικό και ποζάρουν στον φωτογράφο - ενώ στη γέννα φωτογραφία τους δεν υπάρχει συνήθως, μη και φανεί η ταλαιπώρια στο πρόσωπο!)

    4. Εγώ (αν σας ενδιαφέρει) στα γενέθλιά μου πήγαινα ένα λουλούδι (πραγματικό αυτό) στη μάνα μου. Τώρα της πάω κεράκι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όσον αφορά στο "4" εγώ είμαι σε δίλημμα τι να της πάρω όταν έρχονται τα γενέθλια... Όλη τη σύνταξη ή τη μισή! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εδώ 'σαι ωραίος!!! Στο ποδοσφαιρικό παρακάτω μας τα χαλάς!! Σε ΣΥΥΥΥΓΧΩΡΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή