Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Στην Παλαιστίνη από Βουλιαγμένης

ΟΙ... ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΑΦΝΗ-ΥΜΗΤΤΟ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ-ΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ. ΕΝΑ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΤΟ... ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΤΟΡΑΣ ΣΤΟΝ ΟΗΕ

Γράφει ο BADDOG 

Μέχρι και πριν από δύο χρόνια, προτού εφαρμοστεί δηλαδή ο Καλλικράτης, ο δήμος της Δάφνης ήταν κατατετμημένος. Χωρισμένος σε δύο κομμάτια, χωρίς να εφάπτεται το ένα στο άλλο. Κάποτε, μάλιστα, τότε που εις απάντησιν των πυρηνικών κεφαλών του Ρέιγκαν οι… φιλειρηνικές κεφαλές ορισμένων δικών μας «προκρίτων» σήκωναν ένα πελώριο μανιτάρι βλακείας, ο δήμαρχος είχε τοποθετήσει πινακίδα υποδοχής: «ΔΑΦΝΗ: ΑΠΟΠΥΡΗΝΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΖΩΝΗ»! Ήσουν στη Βουλιαγμένης, προχωρούσες λίγο, έκανες αναγκαστικά μερικές εκατοντάδες μέτρα στο… Τσέρνομπιλ (κοινώς δήμος Υμηττού) ή στο… Κοζλοντούι (δήμος Αγίου Δημητρίου) στο δεύτερο κομμάτι της Δάφνης, στην αποπυρηνικοποιημένη περιοχή γύρω από την πλατεία της Χαραυγής. Όνειρο! +/- Δείτε τη συνέχεια

Ώσπου οι δύο δήμοι συνενώθηκαν κι έτσι στον παγκόσμιο χάρτη απομένει πλέον, ύστερα και από το τέλος της Αποικιοκρατίας, το παλαιστινιακό κράτος («κράτος παρατηρητής», σύμφωνα με την τελευταία αναγνώριση του ΟΗΕ). Πρόκειται για δύο αποκομμένα μεταξύ τους τμήματα: η Δυτική Όχθη (του Ιορδάνη) μ’ ένα κομμάτι Ιερουσαλήμ από τη μία και η Λωρίδα της Γάζας από την άλλη. Μπορεί στην Ιστορία να έχει μείνει ο Πόλεμος των Έξι Ημερών του 1967 μεταξύ Ισραηλινών και Αράβων, που αποδεικνύει ότι σε διάστημα έξι ημερών μπορείς να κατακτήσεις από τα υψίπεδα του Γκολάν ώς τη χερσόνησο του Σινά, αλλά για να περιγράψεις και ν’ αναλύσεις το Παλαιστινιακό –το Μεσανατολικό γενικότερα- το εξαήμερο δεν σου φτάνει ούτε για πρόλογο.

Επομένως, το μόνο που μπορείς να γράψεις στην παρούσα στιγμή είναι ότι εάν κι εφόσον η Παλαιστίνη ανακηρυχθεί ποτέ ανεξάρτητο κράτος, και όχι «παρατηρητής» (που αποτελεί ένα βήμα, πάντως), θα είναι γεωγραφικά σαν την παλιά Δάφνη. Θα έχει κάτι το σουρεαλιστικό. Ακόμη και αν γκρεμιστεί το τείχος της Δυτικής Όχθης, ομονοήσουν η Φατάχ με τη Χαμάς και γίνουν κι ένα σωρό άλλα. Ή, αν ποτέ, υλοποιηθεί αυτό που ορισμένοι διεθνολόγοι διατυπώνουν ως καλύτερη λύση, την ομοσπονδία ή συνομοσπονδία με το Ισραήλ, πάλι σαν τη Δάφνη θα είναι. Που από την ημέρα που έγινε δήμος Δάφνης – Υμηττού, η μαθητική παρέλαση στις εθνικές επετείους τελείται εκ περιτροπής πότε στη μία συνοικία και πότε στην άλλη! Κράτος κανονικό, δηλαδή, με τη μορφή που έχουμε συνηθίσει τα κράτη, δεν μπορώ να τη φανταστώ την Παλαιστίνη. Κατανοώ, πάντως, τους Παλαιστίνιους, τους οποίους βλέπω από τηλεοράσεως να πανηγυρίζουν με σημαίες στους δρόμους. Με αυτά που έχουν ζήσει, θα πανηγύριζαν ακόμη αν μάθαιναν ότι στο κυλικείο του ΟΗΕ η σερβιτόρα χαμογέλασε στον Μαχμούντ Αμπάς και του είπε «καλησπέρα, τι θα πιείτε παρακαλώ;».

** Στη φωτογραφία «αυθαίρετο» στη Δυτική Όχθη. Κι εκεί τα πιάνει η πολεοδομία...

2 σχόλια:

  1. A τους παλιοαποικιοκράτες! Και μια ενιαία νησίδα γης μέσα στα καλύτερα χώματα τα βλογημένα και νησιδίτσες πο δω κι από εκεί σε όλη την περιοχή!

    Ευχαριστούμε τους Αμερικανούς, τίποτα άλλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με αυτά που έχουν ζήσει, θα πανηγύριζαν ακόμη αν μάθαιναν ότι στο κυλικείο του ΟΗΕ η σερβιτόρα χαμογέλασε στον Μαχμούντ Αμπάς και του είπε «καλησπέρα, τι θα πιείτε παρακαλώ;».

    + 10ka'




    ΑπάντησηΔιαγραφή