Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

Γράφουμε για να μη σκάσουμε...

Κάτι συζητήσαμε διαδικτυακά και στα πεταχτά με τη Μαρία για το κομμάτι της που δημοσιεύτηκε στο μπλογκ, μου είπε ευχαριστώ, της είπα ευχαριστώ και…

- Γι’ αυτό το ρημάδι το γράψιμο ζούμε άλλωστε, σημείωσε η Δεδούση…
- Αναπνοή είναι το γράψιμο… Και διέξοδος, της απάντησα εγώ (ειδικά στις μέρες μας, θέλω να συμπληρώσω τώρα).

Διαβάζοντας στο Lifo το εντιτόριαλ τού Στάθη Τσαγκαρουσιάνου για την «Ελευθεροτυπία» που ξαναβγαίνει και την ελευθεροτυπία που έχει κατατροπωθεί από τα συμφέροντα, τη διαπλοκή, τις μπουκωτικές κουταλιές  από την κατσαρόλα των συμφερόντων, βρήκα συγγενικές σκέψεις: 

«… στην καμένη πάτρια γη θα μείνουνε ξυπόλυτοι, αλλά χαριτωμένοι, όσοι πραγματικά αγαπούν αυτό το επάγγελμα. Κι όσοι το κάνουν επειδή, αν δεν γράψουνε, θα σκάσουν!» αναφέρει ο Τσαγκαρουσιάνος. 

Είμαστε αρκετοί στον χώρο που μέσα από τα ωκεάνια κύματα δημοσιογραφικού κυνισμού ξενερίζουμε το κεφάλι για να ανασάνουμε γράφοντας. Για να μην σκάσουμε... Η σχέση μας με το στιλό και το άγραφο χαρτί, το πληκτρολόγιο και το λευκό document τού υπολογιστή, είναι η ασφαλιστική βαλβίδα του παλιού θερμοσίφωνα που υπερθερμαίνεται. Αν η σχέση χαθεί, αν η βαλβίδα φράξει, η έκρηξη θα μας εκτοξεύσει στην στρατόσφαιρα, πιο ψηλά και από το Φέλιξ Μπαουμγκάρτνερ

(Ο φίλος Baddog, που έχει αποκτήσει τεράστιο πνευμόνι, αλλά συρρικνωμένο στομάχι, απ’ το πληθωρικό γράψιμό του, κάτι παραπάνω θα ξέρει…)

3 σχόλια:

  1. Από τη μία, έτσι πράγματι είναι. Από την άλλη, δεν το έχω ξεκαθαρίσει πόσο έξυπνο είναι να χαρίζει έτσι ο επαγγελματίας το "προϊόν του". Και ο ταξιτζής, ας πούμε, μπορεί να θέλει να πάρει το αυτοκίνητο να πάει μια βόλτα στο Σούνιο να ξεδώσει, αλλά δεν παίρνει μαζί του και όποιον του σηκώσει το χέρι στη διαδρομή... Ή ο μάγειρας που θέλει να μαγειρέψει στο ρεπό του κάτι γιατί του κάνει κέφι και με ό,τι υλικά γουστάρει, δεν καλεί για φαγητό τους πελάτες του μαγαζιού όπου δουλεύει... Υπάρχει και ο αντίλογος, του παραγωγού πατάτας από το Νευροκόπι. Προκειμένου να του σαπίσει στην αποθήκη...
    Εν πάση περιπτώσει, επειδή στη ζωή μας δεν κάνουμε πάντα (σπανίως μάλλον...) ό,τι θεωρείται έξυπνο, keep walking...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ εδώ γράφω, πάντως, για να ανασάνω – για να πω πράγματα που δεν έχω πού αλλού να τα πω και να τα γράψω (ώσπου να βαρεθώ ή να αδειάσω). Δεν είναι μαγαζί. Το μαγαζί είναι αλλού, για άλλα γραψίματα, επαγγελματικά. Για τον επιούσιο, τον συρρικνωμένο. Εκεί παράγεται το όποιο "προϊόν". Δηλαδή πάω στο Σούνιο για βόλτα, αλλά όχι με το «ταξί». Με το παπάκι πάω. Όσοι θέλουν ακολουθούν. Και πόσους να χωρέσει ένα παπάκι; Το πολύ πολύ τρικάβαλο. Άμα είναι περισσότεροι, εντάξει παίρνουμε το τρίκυκλο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Παπάκι με... ανισόρροπους :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή