Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Φασισμός στην κλίμακα του γκρι

ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΤΗΝ ΞΕΡΟΥΜΕ, ΤΗ ΒΛΕΠΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΤΑΙ - ΠΡΟΦΥΛΑΣΣΟΜΑΣΤΕ. ΜΕ ΤΙΣ ΑΥΤΑΡΧΙΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ, ΟΜΩΣ, ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΜΑΣ ΣΩΖΕΙ;

Η Χρυσή Αυγή είναι αυτή που είναι. Ένα μόρφωμα ! Αλλά τη Χρυσή Αυγή τη βλέπεις, την ξέρεις και, το κυριότερο, δεν σου κρύβει τι είναι. Οι χρυσαυγίτες το λένε: είμαστε εθνικιστές, ακροδεξιοί, φασίστες. Παλιότερα δεν έκρυβαν και ότι ομνύουν στον ναζισμό. Μετά το μάζεψαν και το έριξαν στο μπαούλο με τα οικογενειακά θυμητάρια, προς ανάσυρση εάν, εφόσον και όταν. Αλλά εξακολουθούν να χαιρετούν φασιστικά και να μην προσβάλλονται όταν τους αποκαλείς φασίστες. Σίγουρα αποτελούν ένα πρόβλημα. Αλλά όχι το μοναδικό. Το άλλο πρόβλημα, πολύ μεγάλο κι αυτό, βρίσκεται στους δίπλα και στους παραδίπλα, στους οιονεί δημοκράτες που τροφοδοτούν, άλλωστε, και το πρώτο πρόβλημα, δηλαδή το «κλίνατε επί δεξιά» μιας μερίδας του κόσμου. Είναι αυτοί που αν τους πεις ανοικτά και απροκάλυπτα ότι είναι εν δυνάμει φασίστες σού κάνουν μήνυση. Αλλά λειτουργούν από αυταρχικά έως φασιστικά και σκέπτονται φασιστικότερα. +/- Δείτε τη συνέχεια

Να μας εξηγήσουν, λοιπόν, τι είναι και πώς λέγεται όταν υπάλληλος κρατικού φορέα καταγγέλλει ότι τα στατιστικά στοιχεία τού δημόσιου χρέους που αποτελούσαν προϋπόθεση για να μπει η χώρα στο μνημόνιο, υπόπτως μαγειρεύτηκαν κι ο πολιτικός του προϊστάμενος αντί να ψάξει το θέμα, να σκύψει πάνω από τον κρατήρα που άνοιξε η αποκάλυψη-βόμβα, απολύει τον υπάλληλο, όλο το διοικητικό συμβούλιο του φορέα (που συμφωνεί με την καταγγελία) και κρατάει στη θέση του μόνο τον καταγγελλόμενο διευθυντή;

Τι είναι και πώς λέγεται όταν οι οικονομικοί εισαγγελείς – που εσύ τους διόρισες – αρχίζουν να σε ενοχλούν σαν τη μύγα στη σούπα σου και γι’ αυτό θέλεις να τους ξαποστείλεις, τους ζητάς παραίτηση, μουλαρώνεις και τελικά (ευτυχώς) δεν το πετυχαίνεις και έτσι συνεχίζουν οι άνθρωποι τη δουλειά τους;

Τι είναι και πώς χαρακτηρίζεται η απόφαση υπουργού να αγνοήσει την ψηφοφορία τής Βουλής, που απέρριψε άρθρο νόμου, και το επαναφέρει μετά από δυο μέρες τσιμενταρισμένο στο μονομπλόκ μέτρων που περιγράφονται σε ένα και μοναδικό άρθρο εκατοντάδων σελίδων;

Τι είναι και πώς λέγεται όταν ένας δημοσιογράφος αποκαλύπτει αυτό που ήταν συμφέρον προς την πατρίδα (δηλαδή πιθανούς φοροφυγάδες) και το οποίο η πολιτική ηγεσία το έκρυψε σε ένα συρτάρι, αλλά αντί να επιβραβευτεί πηγαίνει – δυο φορές! – στο δικαστικό εδώλιο;

Τι είναι και πώς λέγεται όταν ξανά και ξανά σου αφαιρούν μπουκιές από το πιάτο των παιδιών σου;

Τι είναι και πώς λέγεται όταν με το ζόρι σε παίρνουν από το (υγιές) ταμείο σου, σε σέρνουν πάνω σε θρύμματα γυαλιού και σε στοιβάζουν με εκατομμύρια άλλους σε έναν φορέα Υγείας που πάσχει, πεθαίνει πνιγμένος στα χρέη, και μοιράζεσαι με τους στοιβαγμένους, που συνεχώς ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ, γιατρούς και θεραπευτήρια ο αριθμός των οποίων ΔΕΝ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ, και είναι υποχρεωμένοι να δέχονται μόνο 50 άτομα την εβδομάδα χωρίς πληρωμή – άρα οι πιθανότητες να εξυπηρετηθείς ανέξοδα και επιστημονικά συνεχώς μειώνονται.

Τελικά τι είναι και ώς πού φτάνει η αυταρχική συμπεριφορά; Ως τα όρια του φασισμού; Ο οποίος είναι μόνο μαύρος ή «παίζει» σε όλη την κλίμακα του γκρι;

4 σχόλια:

  1. Χρόνης Μίσσιος (απεβίωσε σήμερα):
    «Ένας να μην έχει ζητήσει συγνώμη; Ένας ρε! Ποια δικαιοσύνη; Ποια δημοκρατία; Επειδή έφαγε ο Πάγκαλος ένα γιαούρτι στη μούρη θίγουμε τους θεσμούς; Αν υπήρχε μια ευνομούμενη δημοκρατία έπρεπε να παραπεμφθούν για δωσιλογισμό, όσοι άσκησαν εξουσία. Ζούμε μια τραγωδία με ηθοποιούς μαριονέτες. Όσο για το παρελθόν άστο να κοιμάται. Το σύστημα έχει τέτοια δύναμη ώστε σβήνει τα χνάρια της ιστορίας. Είναι τρομακτικό…»
    «…Ενώ το πολιτικό σύστημα μας έχει φέρει σε αυτό σημείο, μόλις συμβαίνει μια παρεκτροπή, μια προπηλάκιση ενός βουλευτή, αμέσως τίθεται θέμα θεσμών της Δημοκρατίας. Προσωπικά είμαι εναντίον αυτών των μεθόδων, αλλά αν έχεις έναν ολόκληρο λαό αγανακτισμένο κάποιος είναι και παρορμητικός. Αυτό σημαίνει ότι θίγονται οι θεσμοί; Και ποιοι είναι αυτοί; Κάθε τέσσερα χρόνια να πουλάς την ψήφο σου στον υποψήφιο ή στο κόμμα με την προσδοκία να βρεις μια θέση στην κοινωνία, μια εργασία, εσύ ή το παιδί σου; Αυτή είναι η Δημοκρατία; Το δικαίωμα στην εργασία, σε μια αξιοπρεπή ζωή, στην ασφάλεια, στην ευτυχία, το δικαίωμα στο να εξασφαλίσεις το μέλλον των παιδιών σου δεν είναι δημοκρατικό δικαίωμα και είναι το παζάρι που γίνεται κάθε 4 χρόνια; Πρέπει να αντιληφθούμε ότι η ζωή είναι ένα δώρο που μας δίνεται άπαξ και έχει ημερομηνία λήξεως και έχουμε το δικαίωμα να τη χαρούμε να την μοιραστούμε, να δημιουργήσουμε. Ε! το γεγονός ότι το σύστημα μας εμποδίζει τα κάνουμε όλα αυτά και μας οδηγεί στην κατάθλιψη, στην μιζέρια, στην ανεργία, στην ανασφάλεια, με συγχωρείτε αλλά αυτό δεν είναι δημοκρατία…»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με αυτό το άρθρο σαν να τους βάζετε όλους στου ίδιο τσουβάλι. Δεν είναι σωτό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ20 Νοεμβρίου 2012 - 6:26 μ.μ.

    Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά της παιδικής κακοποίησης (19 Νοεμβρίου), μέλη του Μετώπου Γυναικών της Τ.Ο. Εύβοιας-Βοιωτίας επισκέφτηκαν μια ελληνική οικογένεια, της οποίας τα τέσσερα κοριτσάκια (3 έως 7 ετών) είχαν πέσει θύματα σωματικής και λεκτικής βίας από τον ίδιο τους τον πατέρα. Το Μέτωπο Γυναικών της Τοπικής Οργάνωσης Εύβοιας-Βοιωτίας θα συνεχίσει τις κοινωνικές της παρεμβάσεις, στεκόμενη δίπλα στους συμπατριώτες μας που χρειάζονται ηθική και υλική συμπαράσταση. Αυτό απαιτεί ο κοινωνικός προσανατολισμός του Κινήματος μας, αυτή είναι η κοινωνική δικαιοσύνη στην οποία πιστεύουμε

    ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. εεε σορι μεγαλε...δεν ειναι σκουπιδοτενεκες εδω...λαθος πρεπει να κανες

    ΑπάντησηΔιαγραφή