Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Η Λουλού δεν θα έλεγε ποτέ «όχι»…

Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΧΩΡΑ ΜΕ ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ. ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΜΕ ΤΟΝ... ΠΡΙΑΠΙΚΟ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ. ΟΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ... ΚΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΗ ΑΡΙΣΤΟΥΧΩΝ. Ο ΕΚΣΦΕΝ- ΔΟΝΙΣΜΟΣ  ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ ΣΤΑ (ΠΑΛΙΑ) ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΑ

Γράφει ο BADDOG 

Αυτή η γελοιότητα με τις μαθητικές παρελάσεις θα τελειώσει ποτέ; Προσπαθούν να μας πείσουν ότι περνάει η σημαιοφόρα (sic) με εκείνο το ολίγη από φούστα και όλοι σκέφτονται «μπράβο στην κοπελιά που έβγαλε 19 και 11/12» και κανείς δεν τη βλέπει ως «τούμπανο», «τσολιά» κλπ. Καμαρώνουν, λέει, οι γονείς. Για ποιο λόγο; Καμαρώνει ο γονιός επειδή το βλαστάρι κάνει καλό «εν – δυο»; Ε, αν είναι έτσι, ας παρελάσουν οι γονείς. Με σημαιοφόρο τον πιο μαλάκα! Ο οποίος φουσκώνει σαν παγόνι, επειδή έβγαλε μία διάνοια που μπορεί κι ανταποκρίνεται στο «αριστερό πόδι – δεξί χέρι» και δεν χάνει το βήμα! Και παραστάτη τον άλλον μαλάκα, εκείνου που το παιδί του, σε αυτό το τόσο παιδαγωγικό event, οι διακρίσεις το έχουν ρίξει στον Καιάδα του σχηματισμού της παράταξης, είτε επειδή δεν είναι αριστούχο είτε διότι υστερεί σε μπόι. +/- Δείτε τη συνέχεια

Μαθητική παρέλαση: πιο «ισχυρή» και από τη στρατιωτική (στην Αθήνα την 28η Οκτωβρίου παρελαύνουν μόνο μαθητές), καθώς δεν υπάρχει πόλη, κωμόπολη και μαχαλάς που να μην τιμά το «λαμπρό έθιμο». Στη μία μεριά του δρόμου, το… πριαπικό κοινό (ή οι άλλοι, που εκτός από το «μάτι» στα χρόνια της εφηβείας μου, πετούσαμε νομίσματα και κατά τα δοκιμαστικά στο Καλλιμάρμαρο η μία περιοχή/σχολείο της Αθήνας πλακωνόταν με την άλλη). Στη μέση, τα τουρλωτά οπίσθια που προχωρούν καμαρωτά.

Στην αντίπερα όχθη, η εξέδρα των επισήμων, όπου χρίζονται ως τέτοιοι, ιδίως στις μικρές κοινωνίες, ο διευθυντής του τελωνείου και ο… υπεύθυνος του κέντρου τεχνητής σπερματεγχύσεως βοοειδών! Τόση σπατάλη ενέργειας από μαθητές, καθηγητές και δημοτικούς υπαλλήλους για ένα πεντάλεπτο απύθμενης βλακείας, για μία κακοπαιγμένη παράσταση.

Μαθητική παρέλαση σήμερα
Κι από εθνική ανάταση; Οσο τα φιστίκια Αιγίνης παράγονται στην Αίγινα, άλλο τόσο η εθνική ανάταση ευδοκιμεί στις μαθητικές παρελάσεις. Χώρια που ο θεσμός τα τελευταία χρόνια προκάλεσε άπειρες εντάσεις, για το ποιος πρέπει να φέρει τη σημαία και άλλα τινά που δεν θ’ απασχολούσαν καν, εφόσον είχαν καταργηθεί οι μαθητικές παρελάσεις. Τόσο απλά.

Μαθητική παρέλαση: ένας θεσμός που σε όλη την Ευρώπη μόνο εδώ απαντάται. Που έλκει την καταγωγή του στο τεταρταυγουστιανό καθεστώς. Και τότε, πάντως, αν και μεσοπόλεμος, η θήλυς νεολαία παρήλαυνε με φουστίτσες πάνω από το γόνατο. Και αρχηγός του κοριτσίστικου τμήματος της περίφημης ΕΟΝ ήταν η κόρη του Μεταξά, η Λουλού. Για την οποία Λουλού, μιλούσε τότε όλη η Αθήνα. Ότι την… είχε πάρει! Μπορεί ο μπαμπάς της να είχε πει, όπως το είπε, το πολυσυζητημένο «ΟΧΙ», αλλά η Λουλού δεν έλεγε ποτέ «όχι», και σε κανέναν… Νυμφομανής, λέει, η κόρη Μεταξά. Αλήθεια ή ψέματα; Θα σας γελάσω. Πάντως, αυτή ήταν η κυρίαρχη φήμη.

Μαθητική παρέλαση άλλοτε
Μάλιστα, το καθεστώς είχε απαγορεύσει ένα ρεμπέτικο τραγούδι, τη σκαμπρόζικη «Βαρβάρα» τού Τούντα, που… κυνηγούσε κέφαλους στη Γλυφάδα, τους έπιανε, της γλιστρούσαν. Κάτι τέτοια περιγράφουν οι στίχοι του. Θεωρήθηκε ότι μιλούσε συγκαλυμμένα για τη Λουλού, οπότε… χραπ! Μπορείς να το δεις κι έτσι, λοιπόν, φίλτατε συμπολίτη που επιμένεις –για τους Χ, Ψ, Ω λόγους- να υπερασπίζεσαι τις μαθητικές παρελάσεις: αν έχεις θυγατέρα, δεν θέλεις να σου λένε ότι συνεχίζει την παράδοση της Λουλούς… Ή μήπως θέλεις; Για σκέψου το…

52 σχόλια:

  1. Ένα «ακαδημαϊκό δράμα» περνούν τα πανεπιστήμια τονίζει σε σκληρή, γραπτή δήλωσή του, ο πρόεδρος της ΠΟΣΔΕΠ, Ν. Σταυρακάκης, κάνοντας λόγο για κομματικούς στρατούς που διαλύουν τα ιδρύματα.

    Με αφορμή τις εκλογές των μελών των Συμβουλίων Διοίκησης, ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Διδακτικού Προσωπικού Πανεπιστημίων (ΠΟΣΔΕΠ), Νίκος Σταυρακάκης, σε γραπτή δήλωσή του ασκεί σκληρή κριτική σε πολιτικά κόμματα, πρυτάνεις και καθηγητές και τονίζει: «Βλέπουμε δυστυχώς θλιβερές “ομάδες εφόδου” ισχνών μειοψηφιών φοιτητών και πανεπιστημιακών “δασκάλων” να κάνουν χρήση όλων των πρόσφορων μορφών βίας -που εμπεδώθηκαν από τη μόνιμη πρακτική τους να διαλύουν οτιδήποτε προσπαθεί να αναπτυχθεί μέσα στα πανεπιστήμια και βρίσκεται εκτός του ολοκληρωτικού ελέγχου τους- να απαγορεύουν τη διενέργεια των εκλογών για τα Συμβούλια Ιδρύματος στα ΑΕΙ. Παράλληλα, συνάδελφοί μας, που αντιδρούν σε όλα αυτά, υφίστανται προσβολές, προγραφές, διαπομπεύσεις και κάθε είδος εξευτελισμού, ακαδημαϊκού, αλλά κυρίως ανθρώπινου».

    Ζητεί την παρέμβαση της Πολιτείας και μάλιστα τονίζει ότι το υπουργείο Παιδείας θα πρέπει άμεσα να νομοθετήσει έτσι, ώστε στις εκλογικές διαδικασίες των πανεπιστημίων ναυπάρχει πάντα η δυνατότητα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, παράλληλα και με τη συμβατική. Γιατί ακόμα και σε κανονικές συνθήκες ένα σημαντικό τμήμα των πανεπιστημιακών μπορεί να βρεθεί εκτός του γεωγραφικού χώρου του Ιδρύματος για ακαδημαϊκούς λόγους (διεθνή συνέδρια, ερευνητικές συναντήσεις στο εξωτερικό, εκπαιδευτικές άδειες, κ.λπ.). «Αυτοί οι συνάδελφοι -συνήθως μεταξύ των πλέον δημιουργικών- πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εκφραστούν ισότιμα με όλους τους υπόλοιπους» σημειώνει.

    Ο πρόεδρος της ΠΟΣΔΕΠ δεν παραλείπει να μιλήσει για «πολιτικά κόμματα (και τις συνιστώσες τους)» από τα οποία ζητεί «να αποσύρουν τους “κομματικούς στρατούς” τους από τα πανεπιστήμια και να σταματήσουν να χρησιμοποιούν δωρεάν τον χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης ως πεδίο ασκήσεων και ενίοτε πεδίο Βολής». Ευθείες «βολές» ρίχνει και σε συναδέλφους του «νεόκοπους εθνοπατέρες και μητέρες», όπως τους χαρακτηρίζει, τονίζοντας ότι «προκαλεί αλγεινή εντύπωση η προτροπή τους για παρεμπόδιση των εκλογικών διαδικασιών ανάδειξης των Συμβουλίων Ιδρύματος, για τη μη εφαρμογή των Νόμων, για τη βίαιη διάλυση Πειθαρχικών Συμβουλίων, για την απροσχημάτιστη παρέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης, κ.ά.
    Ας σταματήσουν να διαχέουν στο ευρύτερο ακαδημαϊκό σύστημα, αλλά και την κοινωνία, την πολιτική πρακτική, η οποία επί δεκαετίες έχει προκαλέσει -και με ευθύνη τους- οδυνηρές καταστροφές στις Σχολές και τα Ιδρύματα τους»....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λήσταρχος Νταβέλης27 Οκτωβρίου 2012 - 2:48 μ.μ.

      Η ΠΟΣΔΕΠ έχει τοση σχεση με τη Λουλού οσο και η μαθητικη παρελαση με την εθνική αναταση που λεει και το αρθρο

      Διαγραφή
  2. Το θέμα είναι πόσο αισθάνονται και πώς καταλαβαίνουν τα παιδιά αυτό που τα βάζουν να κάνουν. Επειδή στο Λύκειο (ή σε κάποια Λύκεια) η συμμετοχή στην παρέλαση είναι προαιρετική, τα πρώτα δοκιμαστικά σε σχολείο όπου φοιτά ένα παιδί της οικογενείας μου, είχαν παρουσία μόλις δεκατεσσάρων μαθητών και από τις τρεις τάξεις του Λυκείου! Ο λυκειάρχης σήμανε συναγερμό. Υποσχέθηκε να σβήσει δέκα απουσίες στους τριτοετείς και απείλησε τη δευτέρα και την τρίτη ότι δεν θα αναβληθούν κάποιες προγραμματισμένες εκδρομές αν δεν παρελάσουν. Έτσι, το σχολείο θα πάρει μέρος στην παρέλαση της πόλης (της γενέτειράς μου) με καμιά πενηνταριά άτομα, από τα 150 περίπου που είναι το σύνολο των μαθητών. Κι ένα περιστατικό: Μαθητής απαίτησε να μπει στην πρώτη σειρά γιατί διαφορετικά θα αποχωρούσε. Και δεν ήταν πρώτο μπόι. Η γυμνάστρια υπό την απειλή… ελλείμματος μπροστά στον δήμαρχο και τις αρχές, δέχτηκε. Στα δοκιμαστικά ένας της δεύτερης σειράς τσακωνόταν με τον «εκβιαστή» της πρώτης διεκδικώντας αυτός τη θέση. Εθνικός τραγέλαφος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. (*) Λάθος το "δεν θα αναβληθούν", σωστό το "θα αναβληθούν". (Το "δεν" παρεισέφρησε από άλλη αρχική διατύπωση που άλλαξε).

      Διαγραφή
  3. Ξαφνικὰ μοῦ φασκιώνουνε τὰ μάτια
    γιὰ νὰ βλέπω τὸ φῶς τὸ ἀληθινό!
    Μὲ καρυδώνουν, γιὰ νὰ μὴ φωνάζω:
    «Ὄρσε, Ἑλλάδα Γραικύλων ἀντιχρίστων!»
    Ἄχερα μὲ μπουκώνουν κάθε μέρα.
    Καὶ ποιοί; Τοῦ σκλαβοπάζαρου ἡ σαβούρα.
    Καὶ πῶς; Ἔχουν ἀφέντη τὰ σκυλιὰ
    καὶ δαγκάνουν τὰ πόδια σου, Ἱστορία.
    Πῶς θὰ σωθοῦμε ἀπ᾿ τὴν «ἐλευθερία»
    τῆς σκλαβιᾶς μας κι ἀπὸ τὸν «ὑπὲρ πατρίδος»
    τῶν προδοτῶν; Καὶ πότε ἀπ᾿ τοὺς θεοὺς
    τῶν ἀθέων καὶ τῶν ἀνθρωποφάγων;

    Κώστας Βάρναλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακριά χτυπούν καμπάνες από κρύσταλλο―

      Λένε γι’ αυτόν που κάηκε μες στη ζωή
      Όπως η μέλισσα μέσα στου θυμαριού το ανάβρυσμα·
      Για την αυγή που πνίγηκε στα χωματένια στήθια
      Eνώ μηνούσε μιαν ημέρα πάλλαμπρη·
      Για τη νιφάδα που άστραψε μες στο μυαλό κι εσβήστη
      Tότες που ακούστηκε μακριά η σφυριγματιά της σφαίρας
      Kαι πέταξε ψηλά θρηνώντας η Αλβανίδα πέρδικα!

      Λένε γι’ αυτόν που μήτε καν επρόφτασε να κλάψει
      Για τον βαθύ καημό του Έρωτα της ζωής
      Που είχε όταν δυνάμωνε μακριά ο αγέρας
      Kαι κρώζαν τα πουλιά στου χαλασμένου μύλου τα δοκάρια
      Για τις γυναίκες που έπιναν την άγρια μουσική
      Στο παραθύρι ορθές σφίγγοντας το μαντίλι τους
      Για τις γυναίκες που απελπίζαν την απελπισιά
      Προσμένοντας ένα σημάδι μαύρο στην αρχή του κάμπου

      Ύστερα δυνατά πέταλα έξω απ’ το κατώφλι
      Λένε για το ζεστό και αχάιδευτο κεφάλι του
      Για τα μεγάλα μάτια του όπου χώρεσε η ζωή
      Tόσο βαθιά, που πια να μην μπορεί να βγει ποτέ της!

      Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας
      Οδυσσέας Eλύτης

      Διαγραφή
  4. Ο υμνητής του Κεμάλ, δήμαρχος Θεσσαλονίκης Μπουτάρης, δεν κρύβει την θλίψη του μπροστά στην χρυσή επέτειο της ανθρωπότητας που σηματοδότησε την ήττα του ναζισμού, ειδικά σήμερα που αυτός ανακάμπτει. Σύμφωνα με τον “Βηματοδότη”, εκνευρίζεται με την «φιέστα», όπως την χαρακτηρίζει του υπουργείου Μακεδονίας Θράκης, με τους «φουστανελοφόρους» που θα «εισβάλουν» στη Θεσσαλονίκη, ως αναπαράσταση της εισόδου των ελληνικών στρατευμάτων της Συμπρωτεύουσας: «Ενοχλεί την αισθητική μου πέραν κάθε λογικής, δεν πρόκειται να παραστώ».
    Πολλοί έσπευσαν να καταδικάσουν την συμπεριφορά του, αλλά είναι απολύτως λογική. Το περίεργο θα ήταν να συμμετείχε, να εξέφραζε την χαρά του για την ήττα των παιδιών του Κεμάλ. Άλλωστε ο ίδιος ο Χίτλερ είχε δηλώσει με θαυμασμό ότι “Ο Μουσολίνι είναι ο πρώτος μαθητής του Κεμάλ και εγώ ο δεύτερος”. Με τι καρδιά να εορτάσει ο Μπουτάρης την ήττα και των δύο;
    Με τι καρδιά να γιορτάσει την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης που έσωσε την ζωή όλων των γηγενών από τα οθωμανικά στίφη;
    Με τι καρδιά να γιορτάσει την παλλαϊκή αντίσταση που εμπόδισε τον Αδόλφο να δώσει την Μακεδονία στους Σκοπιανούς συμμάχους του;
    Με τι καρδιά να γιορτάσει την συντριβή του Μουσολίνι, πιστού συμμάχου του Κεμάλ από τα πρώτα του βήματα στις γενοκτονίες;
    Με τι καρδιά να γιορτάσει την παλλαϊκή έγερση των Ελλήνων που πάντα αποτελούσε τρόμο για τον κάθε φασίστα;
    Όχι, δεν είναι παρελθοντολόγος ο Μπουτάρης. Θέλει να ακυρώσει αυτές τις εορτές γιατί αποτελούν το παράδειγμα αντίστασης στη νέα επίθεση του ισλαμοφασισμού που θέλουν να ολοκληρώσουν το έργο τους μαζί με τους πιστούς τους σύμμαχους τους Ούννους. Ο Μπουτάρης, απομεινάρι της παπανδρεϊκής δημοκρατίας της Βαϊμάρης, δεν κρύβεται. Αυτό καθιστά την ανάγκη για αντίσταση επιτακτική. Όλοι λοιπόν στις παρελάσεις για να τους δείξουμε ότι είμαστε εδώ. Απέναντι σε κάθε σφαγέα, κάθε γενοκτόνο. Από τον οθωμανικό ζυγό μέχρι τον Κεμαλοναζισμό ή αντίσταση του Ελεύθερου ανθρώπου είχε ένα όνομα: ΕΛΛΑΔΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λήσταρχος Νταβέλης27 Οκτωβρίου 2012 - 2:36 μ.μ.

      Τρια πουλακια κάθουνταν και εψηναν παστιτσιο μα καηκε το φαγητο και εφαγαν τον Κιτσο...

      Διαγραφή
  5. Πιο τραγέλαφος δεν γίνεται! Η μοναδική -από τις "σοβαρές"- χώρα που κάνει μαθητική παρέλαση. Η μοναδική χώρα που κατεβάζει χιλιάδες αστυνομικούς για να... περιφρουρήσει τις παρελάσεις της. Η μοναδική χώρα που δεν γιορτάζει την απελευθέρωση από τους Γερμανούς. Η μοναδική που για όλα όσα συνέβησαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο τιμούσε, ως κράτος, επώνυμα κι επί δεκαετίες μόνο ένα -πρόσωπο- κι αυτό φασίστα (Μεταξά). Η μοναδική που αναγνώριζε επί δεκαετίες με νόμο ως αντιστασιακούς τους συνεργάτες των κατακτητών (Τάγματα Ασφαλείας). Η μοναδική -υπό την έννοια της κορυφαίας- σε αντίσταση στην Ευρώπη που... ντρέπεται να μιλήσει γι' αυτή. Η μοναδική που στο κέντρο των εκδηλώσεών της για την 28η Οκτωβρίου παρελαύνουν μακεδονομάχοι.. Η μοναδική όπου μετά από μισό αιώνα και βάλε παρελάσεων είναι επιτυχία όταν ένας μαθητής ξέρει ότι στις 25 Μαρτίου πολεμήσαμε τους Τούρκους και στις 28 Οκτωβρίου τους Ιταλούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τέτοιος τραγέλαφος που σήμερα κοτζάμ Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας έβγαλε ανακοίνωση ότι η μαθήτρια που ήταν ξυπόλητη στην παρέλαση πορεύτηκε επειδή της έσπασε το τακούνι... Με τι ασχολούμαστε...

      Διαγραφή
  6. το μοναδικο ελαδιτικο εθημο που κρατω...ειναι της καθαρης δευτερας..γιατη εχει ταραμοσαλατα-ταραμοκεφτεδες+ γενικα ταραμα..+το πασχα..για ευνοητους λογους....
    κερματα εσει ντογκι;;;;...διπροκες + φυσοκαλαμα εμεις εδω :)....μηλαμε για πολη τσουξιμο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμεις στραγάλια και όχι στις δοκιμές. Στην κανονική παρέλαση!!!

      Διαγραφή
  7. Τα κέρματα, pao1989, στην κανονική παρέλαση, όχι στα δοκιμαστικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. * Ανάστατοι είναι οι κάτοικοι του χωριού Kampung Laksamana στη Μαλαισία, εξαιτίας των «orang minyak», που στη γλώσσα τους σηµαίνουν «γλοιώδη ανθρωποειδή», ονοµασία που τους δόθηκε γιατί θυµίζουν άνθρωπο καλυµµένο µε µαύρο λάδι.

    Τα δύο ανθρωποειδή που έχουν εντοπιστεί έχουν τροµοκρατήσει τους κατοίκους καθώς τα συνοδεύει µια λαϊκή παράδοση που τα θέλει να έχουν δηµιουργηθεί από ανθρώπους που ασπάστηκαν τη µαύρη µαγεία.

    Λέγεται, δε, πως αυτό που επιδιώκουν στις νυχτερινές τους περιπλανήσεις είναι να αποπλανήσουν νεαρά κορίτσια. Οι χωρικοί κλειδώνουν τις οικογένειες στο σπίτι και εξοπλίζονται µε κοντάρια και ξύλα προκειµένου να προφυλάξουν το χωριό τους από τα δύο περίεργα ανθρωποειδή, που εκτός από την ταχύτητά τους έχουν και τη δυνατότητα να εξαφανίζονται γρήγορα όταν κινδυνεύουν. Μάλιστα, στα τέλη του περασµένου ∆εκεµβρίου, µια οικογένεια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει προσωρινά το σπίτι της έπειτα από πενθήµερη παρενόχληση από αυτά τα πλάσµατα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. _Να λοιπόν και κάτι άλλο, που δεν πρέπει να ΞΕΡΟΥΜΕ διότι έτσι έρχεται η ΛΗΘΗ και η ΛΗΣΜΟΝΙΑ.!!
    Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα.
    Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες. Από την ελιά τής Αθηνάς οι Γερμανοί αντικρίζουν στο ακραίο σημείο τού βράχου τής Ακρόπολης πού δεσπόζει τής πόλης, την γαλανόλευκη σημαία πού θ' αντικατασταθεί από τον αγκυλωτό σταυρό.
    Η εθνική Σημαία με το μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα που στέκει αγέρωχος και όμορφος όπως πάντα.
    Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνα που φρουρούσε τη σημαία μας να την κατεβάσει και να την παραδώσει.
    Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό μας σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του. Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος... απλά αρνήθηκε!
    Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στη μεγάλη απόφαση.
    «ΟΧΙ»! Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτε άλλο.
    Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία. Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές! Ξέρουν απ' αυτά οι Έλληνες..
    Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε κι αφού με τη βοήθεια ενός συναδέλφου του την δίπλωσε πολύ προσεκτικά, την παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού. Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα με κατεβασμένο κεφάλι το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί πάνω στα χέρια του. Κι ύστερα τυλίχτηκε με τη σημαία, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών ρίχτηκε μ' ένα σάλτο στον γκρεμό, βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα του.
    Οι Γερμανοί σκύβουν πάνω από το κενό: 60 μέτρα πιο κάτω, κείτεται ο Εύζωνας, νεκρός πάνω στον βράχο, σκεπασμένος με το σάβανο πού διάλεξε.
    Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, πού είναι επί κεφαλής των εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι και ο λοχαγός Έλσνιτς τής 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τον ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών για να στείλουν μήνυμα στόν Χίτλερ:
    «Μάϊν Φύρερ, στις 27 Απριλίου, στις 8 και 10, εισήλθαμε στην Αθήνα , επί κεφαλής των πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού, και στις 8 και 45, υψώσαμε την σημαία τού Ράϊχ πάνω στην Ακρόπολη και στο Δημαρχείο. Χάϊλ, μάϊν Φύρερ».
    Η γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου να δημοσιεύσει στον Τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει.
    Όμως οι στρατιώτες κι οι επικεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί απ' αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό.
    Στις 9 Ιουνίου η είδηση δημοσιεύθηκε στην DAILY MAIL με τίτλο:
    «A Greek carries his flag to the death»
    (Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. _Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο να υψώνεται και η ελληνική σημαία δίπλα στη γερμανική. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα κάτω από τον Ιερό Βράχο, ζούσαν ακόμα αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλικάρι να γκρεμοτσακίζεται μπροστά στα μάτια τους τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη.
    Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνο του στις 27 Απριλίου, άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν στη μνήμη του. Ουδείς ενδιαφέρθηκε ποτέ να καταγράψει την μαρτυρία τους.
    Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα του εύζωνα.
    Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα αυτού του ΕΛΛΗΝΑ και στολή του η Σημαία μας.
    Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει.
    Κλείστε κι αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας κοντά στους άλλους. Απαιτείστε να γραφτεί τ' όνομά του στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας.
    Ψιθυρίστε το, έστω και βουβά, μέσα σας, κάθε φορά που αντικρίζετε τη σημαία μας.
    Πείτε στα παιδιά σας ότι αυτή η σημαία, έχει βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος, για να μπορεί αγέρωχη να κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας.
    Τον Γλέζο όμως , που ανέβηκε να «κατεβάσει» την σημαία μετά την αποχώρηση των Γερμαναράδων τον γράφουν, τον τιμούν, τον προσκυνούν.!!! ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΙΟΣ πρέπει να ΜΝΗΜΟΝΕΥΕΤΕ….????!!!

    Απο Βικιπαίδεια. Τη νύκτα της 30ης Μαΐου, ξημερώνοντας η 31η Μαΐου του 1941, αυτός και ο Απόστολος Σάντας αφαίρεσαν τη γερμανική πολεμική σημαία του Γ΄ Ράιχ, που κυμάτιζε σε ιστό στην Ακρόπολη Αθηνών, κυριολεκτικά κάτω από τα μάτια της εκεί φρουράς.
    Το τολμηρό εκείνο εγχείρημα προκάλεσε κύμα ενθουσιασμού τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό που μεταδόθηκε η είδηση. Η πράξη τους ενέπνευσε τους Έλληνες που αντιστέκονταν ενάντια στον κατακτητή που καθιέρωσε και τους δύο ως σύμβολα αντίστασης κατά της χιτλερικής κατοχής. Μάλιστα ο Γάλλος στρατηγός Ντε Γκωλ χαρακτήρισε τον Μανώλη Γλέζο ως "Πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης". Βέβαια το ναζιστικό καθεστώς αποκρίθηκε με την αναζήτηση και καταδίκη των υπευθύνων (του Γλέζου και του Σάντα) ερήμην σε θάνατο από το γερμανικό στρατοδικείο. Έτσι ξεκίνησε μια εκτεταμένη αναζήτηση όπου και τελικά, σχεδόν ένα χρόνο μετά, στις 24 Μαρτίου του 1942 ο Μ. Γλέζος και ο συνεργός του συλλαμβάνονται από γερμανικό κλιμάκιο και φυλακίζονται στις φυλακές Αβέρωφ. Εκεί ο Γλέζος εξαιτίας απάνθρωπων βασανιστηρίων προσβλήθηκε από φυματίωση βαριάς μορφής οπότε και αφέθηκε ελεύθερος.
    Στις 21 Απριλίου του 1943 συλλαμβάνεται και πάλι αυτή τη φορά από τους Ιταλούς κατακτητές για την ενάντιά τους δράση του, οπότε και παρέμεινε στη φυλακή για τρεις μήνες. Έξι μόλις μήνες μετά την απελευθέρωσή του από τους Ιταλούς, στις 7 Φεβρουαρίου του 1944 συλλαμβάνεται πάλι, αυτή τη φορά από συνεργάτες των κατακτητών, για "επικίνδυνη αντεθνική δράση" και φυλακίζεται για 7,5 μήνες. Κατάφερε τελικά να δραπετεύσει στις 21 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.

    Έχει δει κανείς νύχτα και μάλιστα ξημερώματα επόμενης (δηλαδή 4 με 5 η ώρα) να κυματίζει καμιά σημαία ??

    Καταδίκη ερήμην σε θάνατο από τους Ναζιστές και να τον αφήνουν ελεύθερο λόγω αρρώστιας.? Να συλλαμβάνεται 2 φορές ακόμα και για 2 χρόνια να μην του επιβάλλεται η θανατική ποινή? Τι ωραίο παραμύθι.!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. sta @@+ o glezoς + ο κουκιδης!!
      δεν ειναι λογος αφτος για να κανεις παρελασεις...ουτε το κοιλοσεντονο.....απο που +ως που αφτο το πραμα να με αντιπροσοπευει + να το τιμω;;
      τη το ελληνικο-διαφορετικο του βρισκεται;;
      δλδη αν ειχαμε 1ια συμεα με 1ια τσουτσουνα στο κεντρο τη;;
      αστιοτητες
      αφτα πεστετα οταν θα φερουν τα παιδιασας τηλιγμενα...τοτε θα σας δω

      Διαγραφή
  11. Αυτό με τον Κουκίδη είναι παραμύθι ολκής! Δεν υπήρξε ποτέ καταγεγραμμένος εύζωνας Κουκίδης στην Προεδρική Φρουρά ή φαντάρος με αυτό το όνομα, όπως επιβεβαίωσε και η ΔΙΣ του ΓΕΣ. Ούτε ένας συγγενής του υποτιθέμενου εθνομάρτυρα δεν παρουσιάστηκε τόσες δεκαετίες και να πει υπεύθυνα ότι "ναι, είναι υπαρκτό πρόσωπο, ήταν από εκεί, έμενε εκεί...". Υπερπροβλήθηκε αυτός ο μύθος από τους Πλεύρηδες και τους θαυμαστές του και τσίμπησαν και κάποιοι χάνοι του υπόλοιπου πολιτικού συστήματος. Ο στόχος προφανής: και καλά ότι πριν τους Γλέζο, Σάντα είχε και η άλλη όχθη τον δικό της -και, μάλιστα, προηγήθηκε χρονικά- ήρωα. Εσχάτως, μάλιστα, προσπαθούν να βγάλουν ψεύτικη την πράξη των Γλέζου, Σάντα. Και επί δημαρχίας Αβραμόπουλου έβαλαν και μια πλάκα για τον Κουκίδη, με τον Αβραμόπουλο να δηλώνει εκείνη τη μέρα ότι μπορεί η Ιστορία να μην απέδειξε την ύπαρξη του Κουκίδη, αλλά ο θρύλος είναι υπαρκτός! Φοβερά Πράγματα! Την επόμενη φορά, να τιμήσουν και τον Άγιο Βασίλη, για τον ηρωισμό του να ανεβοκατεβαίνει κατεβαίνει καμινάδες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. * «...Το κανονίδι εξακολουθούσε. Ετοιμοι στηριζόμαστε στα νύχια και στις χούφτες και περιμένουμε ν' ακούσουμε το σύνθημα για να προχωρήσουμε. Σε λίγο στο χωριό σήκωσαν άσπρη σημαία. Παραδόθηκαν. Ο αντισυνταγματάρχης Κεφαλόπουλος, υποδιοικητής του Συντάγματος, σηκώνεται όρθιος και φωνάζει: Ελληνες στρατιώτες! Θάρρος! Εμπρός! Μα δεν είχε τελειώσει ακόμη τη φράση του και δύο σφαίρες τον χτύπησαν στο κεφάλι. Σωριάστηκε νεκρός ο ταγματάρχης Κεφαλόπουλος. Εμείς, μόλις μας είπε εμπρός, ξεχυθήκαμε σαν χείμαρρος...». Με τα λόγια αυτά περιγράφει στο ημερολόγιό του τις τελευταίες στιγμές του Χαράλαμπου Κεφαλόπουλου ο συμπολεμιστής του, επιλοχίας Νικόλαος Χατζησταμούλος, ενώ αναφορά στον πεσόντα κάνει και ο Πλούταρχος-Στυλιανός Σπύρου στο βιβλίο του «Η χώρα της Σάμου 1572-2009».


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Λήσταρχος Νταβέλης27 Οκτωβρίου 2012 - 8:12 μ.μ.

    Μπαγασακο παλι το "Κοντσερτο για πολυβολα" στο ΟΤΕ TV έβλεπες χθες το βραδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. * ΓΙΑ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΑ ΟΡΝΙΑ
    http://www.youtube.com/watch?v=7DZEdIDXYt0

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ΑΑΑΑΑΕΕΕΕΕΕΡΡΡΡΡΡΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
    ταραταραταραΤΑΡΑΤΑΡΕταρΤΑΕτατΡΑΤΑΤΑΡδσαταρΤΑ....
    ΚΑμπουμμμμμμμμμ
    ψοφοςςςς!!
    αφτα για να εμφρανω τους ασπονδυλους επισκεπτες
    αλο να θαυμαζεις τον τυπα του 40ραντα..στην αλβανια...+ αλο τα καρακιοζηλικιασας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. * Το 1936 το Ελληνικό Κράτος (δηλαδή ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ), αρνήθηκε να εξυπηρετήσει δάνειο που είχε συνάψει με την Βελγική Τράπεζα Societe Commerciale de Belgique.

    Η κυβέρνηση του Βελγίου έσπευσε να συνδράμει την Βελγική Τράπεζα και προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο του Διεθνούς Δικαίου που είχε ιδρυθεί από την Κοινωνία των Εθνών (πρόδρομό του ΟΗΕ).

    Στην προσφυγή της η Βελγική Κυβέρνηση κατηγορούσε την Ελλάδα ότι αθετεί τις διεθνείς της υποχρεώσεις. Το Ελληνικό Κράτος (η κυβέρνηση Ιωάννη Μεταξά), απάντησε με υπόμνημα στο οποίο ανέφερε:

    «Η Κυβέρνηση της Ελλάδος, ανήσυχη για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνικού λαού και για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας, δεν θα μπορούσε να προβεί σε άλλη επιλογή. Όποια κυβέρνηση κι αν ήταν στην θέση της, θα έκανε το ίδιο»

    (Yearbook of the International Law Commission, 1980, τομ. ΙΙ, μέρος Α., σελ. 25, 26)

    Η δίκη έγινε το 1938 και ο νομικός εκπρόσωπος του Ελληνικού Κράτους (της κυβέρνησης Ιωάννη Μεταξά), κατέθεσε νέο υπόμνημα στο οποίο ανέφερε:

    «Ενίοτε μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση, η οποία κάνει αδύνατο για τις Κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και προς τον Λαό τους. Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς για να εκπληρώσουν και τις δύο υποχρεώσεις ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να πληρώσει μια Κυβέρνηση το χρέος, και την ίδια στιγμή να παρασχεθεί στον λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στα δύο. Και φυσικά, το καθήκον του Κράτους να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ έναντι της πληρωμής των χρεών της.

    Από κανένα κράτος δεν απαιτείται να εκπληρώσει, μερικά ή ολικά, τις χρηματικές του υποχρεώσεις, αν αυτό ΘΕΤΕΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών του, κι έχει σαν αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της διοίκησης της χώρας.

    Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και τη διοίκηση, η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους».

    Με βάση αυτά τα επιχειρήματα, το Διεθνές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου της Κοινωνίας των Εθνών δικαίωσε την Ελλάδα.

    Το σπουδαιότερο όμως είναι το εξής:

    Σε αυτό το νομικό δεδομένο (Νομικά Επιχειρήματα, Δικαστική Απόφαση), στηρίχθηκε το 2003 ο Πρόεδρος της Αργεντινής Νέστωρ Κίρσνερ, για να διαγράψει το μεγαλύτερο μέρος του Δημόσιου Χρέους της Αργεντινής και να σώσει την χώρα του από τα νύχια του ΔΝΤ.

    ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εξετάσεις στους μεγαλοτραπεζίτες
      έδωσε την Τετάρτη στη Βουλή η
      νεοναζιστική οργάνωση «Χρυσή Αυγή».
      Μιλώντας στην Ολομέλεια, ο βουλευτής
      της Ηλ. Παναγιώταρος, απευθυνόμενος
      στους βουλευτές της συγκυβέρνησης,
      έδειξε μέγα πόνο για τα ...ζόρια που
      αντιμετωπίζουν οι τράπεζες: «(...) Αυτοί
      που διέλυσαν το χρηματοπιστωτικό
      σύστημα που βουλιάζει, τα δάνεια που
      δεν εξυπηρετούνται (...) αυτοί που
      διέλυσαν το χρηματοπιστωτικό
      σύστημα είναι οι ίδιοι που τους έχετε
      κάνει υπουργούς, πρωθυπουργούς».

      Διαγραφή
    2. _ΠΡΟΣ @BADDOG . Παραμύθι και μάλιστα ολκής, θα έπρεπε να είχε και δράκο, κάτι που δεν αποδεικνύεις.!! Αμφισβητούμενη ιστορία μπορείς να το πεις, αλλά αμφισβητούμενη ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ…. Π.χ. του ότι ο Κουκίδης ήταν μέλος της νεολαίας Μεταξά.! Για να τα δούμε λοιπόν ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ και ας βγάλει ο καθ’ ένας τα συμπεράσματά του.!! {π.χ. δεν γίνετε πολλοί αξιόπιστοι να λένε υπαρκτό πρόσωπο (σαν άνθρωπος ανεξάρτητα του πώς λέγετε), και το ΓΕΣ ανύπαρκτο}.!!

      ΠΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ.!!
      Στις αρχές της γερμανικής Κατοχής, στην Ελλάδα, το 1941, δύο γεγονότα που φέρονται να συνέβησαν στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, σκόρπισαν ρίγη εθνικής υπερηφάνειας στους Έλληνες, ενώ έγιναν αντικείμενο διεθνούς θαυμασμού απ’ όσους μάχονταν τον Άξονα.
      Το πρώτο γεγονός που αναφέρεται, είναι η πτώση από την Ακρόπολη, στις 27 Απριλίου 1941, κάποιου ονόματι Κωνσταντίνου Κουκίδη (γράφεται και Κουκκίδης), ο οποίος εκτελώντας χρέη φρουρού της ελληνικής σημαίας, αρνήθηκε να την υποστείλει και να αναρτήσει στην θέση της την γερμανική με την σβάστικα. Ο Κώστας Κουκίδης φέρεται να τυλίχτηκε με την ελληνική σημαία και να πήδηξε από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, βρίσκοντας τραγικό θάνατο. Το δεύτερο γεγονός, αφορά την υποστολή της γερμανικής σημαίας από την Ακρόπολη, έναν περίπου μήνα αργότερα, στις 30 Μαΐου 1941, από τους Μανώλη Γλέζο και Απόστολο Σάντα.
      Και οι δυο αυτές περιπτώσεις τόλμης, θάρρους και αυτοθυσίας, παρ’ ότι φαίνεται να έχουν ίχνη αληθείας, εν τούτοις, είναι αμφίβολο αν ανταποκρίνονται 100% στην πραγματικότητα, καθώς υπάρχουν (ή δεν υπάρχουν) στοιχεία που δημιουργούν πολλά ερωτηματικά.
      Κωνσταντίνος Κουκίδης
      Σχετικά με την περίπτωση του Κωνσταντίνου Κουκίδη, υπάρχουν 2-3 εκδοχές. Η πιο διαδεδομένη, είναι ότι ήταν εύζωνος, ο οποίος ήταν φρουρός στην Ακρόπολη, στις 27 Απριλίου 1941, την πρώτη ημέρα παρουσίας δηλαδή των Γερμανών στην Αθήνα. Όταν ένα γερμανικό απόσπασμα με επικεφαλείς τον λοχαγό Γιάκομπι (Peter Jacoby) και τον υπολοχαγό Έλσνιτς (Georg Elsnits), ανέβηκαν στην Ακρόπολη για να αναρτήσουν την γερμανική σημαία, ζήτησαν από τον Κουκίδη να υποστείλει την ελληνική. Σ’ αυτό το σημείο, σύμφωνα με μια εκδοχή, ο Κουκίδης βουβός και βουρκωμένος κατέβασε την ελληνική σημαία, τύλιξε το κορμί του μ’ αυτή και πήδηξε από την Ακρόπολη. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Κουκίδης αρνήθηκε να την υποστείλει και το χρέος αυτό ανέλαβε ένας Γερμανός στρατιώτης, ο οποίος αφού υπέστειλε την ελληνική σημαία, την δίπλωσε και την παρέδωσε στον Κουκίδη που στην συνέχεια πήδηξε μαζί μ’ αυτήν απ’ την Ακρόπολη.

      Διαγραφή
  17. _Οι έρευνες που έχουν γίνει έκτοτε, δεν κατάφεραν να ανακαλύψουν κανέναν στρατιώτη ή εύζωνο στα στρατιωτικά αρχεία, με το όνομα Κωνσταντίνος Κουκίδης, προκαλώντας εύλογα ερωτηματικά. Ως απάντηση σ’ αυτή την αδυναμία έρχεται μια άλλη εκδοχή που λέει ότι ο Κουκίδης δεν ήταν στρατιώτης και δεν βρισκόταν μ’ αυτή την ιδιότητα στην Ακρόπολη (κάτι τέτοιο δεν προβλέπονταν ούτως ή άλλως όμως, καθώς είχε ήδη συναφθεί συνθήκη ανακωχής-παράδοσης με την Γερμανία). Ο Κωνσταντίνος Κουκίδης, σύμφωνα με τον συγγραφέα Ιωάννη Γιαννόπουλο (βιβλίο «Μυστική Ακρόπολη»), «Είναι μόλις 17 χρονών και μέλος της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΟΝ). Μόλις χθες (σ.σ: 26 Απριλίου 1941), η τοπική επιτροπή της Νεολαίας του Θησείου απεφάσισε όπως τα νεαρά της μέλη εκτελούν τα καθήκοντα του φρουρού της σημαίας μέχρις ότου το κατοχικό κράτος θα απεφάσιζε -με την συνεργασία των κατοχικών δυνάμεων- το τι θα έμελλε να γίνει».
    Πάντως, αργότερα ο Γερμανός στρατηγός φον Στούμε έδωσε διαταγή και στις 3 το μεσημέρι της ίδιας μέρας, της πρώτης μέρας της Κατοχής, υψώθηκε στην Ακρόπολη και το Δημαρχείο και η ελληνική σημαία, δίπλα από τη γερμανική. Σύμφωνα με μια εκδοχή, οι προαναφερθέντες Γερμανοί αξιωματικοί, Γιάκομπι και Έλσνιτς, αναγνωρίζοντας το ηρωικό της πράξεως του Κουκίδη, ζήτησαν άδεια και την έλαβαν από την γερμανική διοίκηση (Βέρμαχτ) να αναρτείται και η ελληνική σημαία στην Ακρόπολη, όπως κι έγινε. Αυτή η εκδοχή όμως δεν φαίνεται να συμφωνεί με το γεγονός (που εμμέσως πάντως, επιβεβαιώνει το συμβάν) ότι γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου να δημοσιεύσει στον Τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει.
    Κάποια άλλα στοιχεία που φαίνεται να συνηγορούν υπέρ τού ανωτέρω ηρωικού γεγονότος και των οποίων γίνεται επίκληση, είναι τα εξής:

    1. Η δήλωση τού επί κεφαλής τής Διευθύνσεως Ιστορίας Στρατού (Δ.Ι.Σ.), ότι πράγματι εκ των ιστορικών αρχείων, εμφαίνεται ότι «ο φρουρός στρατιώτης τής σημαίας ηυτοκτόνησεν περιβληθείς ταύτην».

    2. Ο τότε Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, στα απομνημονεύματά του, αναφέρει ότι: «Ο Έλλην φρουρός τής Ελληνικής σημαίας επί τής Ακροπόλεως, μή θελήσας νά παραστή μάρτυς τού θλιβερού θεάματος τής αναρτήσεως τής εχθρικής σημαίας, ώρμησεν εκ τής Ακροπόλεως κρημνισθείς καί εφονεύθη. Εκάθησα στό γραφείον μου περίλυπος μέχρι θανάτου καί δακρύων…».

    3. Η εφημερίδα Daily Mail δημοσίευσε στις 9 Ιουνίου 1941, σε δημοσίευμα με τίτλο «A Greek carries his flag to the death» (Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο) γράφει: «Ο Κώστας Κουκίδης, Έλληνας στρατιώτης ο οποίος φρουρούσε το εθνικό σύμβολο των Ελλήνων πάνω στην Ακρόπολη, τυλιγμένος με την Γαλανόλευκη, εφόρμησε στο κενό και αυτοκτόνησε (27/4/1941)».

    4. Ο Νίκολας Χάμοντ (Nicolas Hammond), καθηγητής τού Πανεπιστημίου τού Κέμπριτζ, αξιωματικός Ειδικών Επιχειρήσεων Καΐρου στην Ελλάδα κατά την Κατοχή, γράφει: «Την 27ην Απριλίου 1941, λίγο προτού χαράξει, όλα ήσαν κλειστά. Τότε έμαθα ότι οι Γερμανοί διέταξαν τον φρουρό τής Ακροπόλεως να κατεβάσει το ελληνικό σύμβολο. Πράγματι, εκείνος την υπέστειλε. Τυλίχθηκε με αυτήν και αυτοκτόνησε, πέφτοντας από τον βράχο…».

    5. Μια αναφορά του λογοτέχνη Μενέλαου Λουντέμη στο διήγημά του «Τα άλογα του Κουπύλ», που γράφτηκε τον Οκτώβριο του 1944: «…την κατέβασε, τυλίχθηκε μέσα κι έπεσε χωρίς ηρωισμούς απ’ το βράχο».

    6. Το Λεύκωμα «Έπεσαν για τη ζωή», του ΚΚΕ: «Τη στιγμή που άλλοι έδιναν γη και ύδωρ στους χιτλερικούς, ο Έλληνας στρατιώτης, πιστός στα πατριωτικά ιδανικά, προτίμησε να αυτοκτονήσει τυλιγμένος με τη γαλανόλευκη, πέφτοντας από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, παρά ν’ ανεβάσει στον ιστό τη σβάστικα».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. _7. Σύμφωνα με την ιστορική έρευνα τού αντιστασιακού ερευνητή Κώστα Γ. Κωστοπούλου: «Ο Ήρωας Στρατιώτης, χτυπώντας πάνω στα βράχια, στην διαδρομή τής πτώσεώς του στον γκρεμό από τον βράχο τής Ακροπόλεως, όταν τελικά κατατρακυλώντας, έπεσε στην οδό Θρασύλλου στήν Πλάκα, είχε πολτοποιηθεί και η στολή του ήταν καταξεσκισμένη. Όταν τον περιμάζεψαν δύο-τρεις κάτοικοι τής Πλάκας, δεν βρήκαν τίποτε επάνω του εκτός από ένα τσαλακωμένο ταχυδρομικό δελτάριο στο οποίο έγραφε πολύ κακογραμμένα το όνομα τού παραλήπτη: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΥΚΙΔΗΣ. Αυτά τα στοιχεία είχαν καταθέσει δύο γέροντες (επιζώντες ακόμη) σχετικά με το ανωτέρω περιστατικό».

    8. Μια προσωπική έρευνα του αντιστασιακού Χαράλαμπου Ρούπα, η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα της Αιγιαλείας» (12 Μαΐου 2006):
    «Εγώ και οι φίλοι μου, περίεργοι και αργόσχολοι συνταξιούχοι, αρχίσαμε νά ψάχνουμε στήν Πλάκα μέσα στα παραδοσιακά ταβερνάκια και καφενεία, μήπως βρούμε κάποιο γεροντάκι που να μάς έλεγε κάτι το σχετικό. Όλοι γνώριζαν το περιστατικό, αλλά μάς έλεγαν, «άκουσα… μού είπαν…», δηλαδή αυτά πού γνωρίζαμε κι εμείς. Τελικά, ψάχνοντας καί κάνοντας με υπομονή την έρευνά μας, βρήκαμε μία γριούλα που μάς είπε: «Πηγαίνετε κάτω στού Μακρυγιάννη (μάς είπε περίπου την διεύθυνση), κι εκεί ζει ένας πρώην τσαγκάρης. Αυτός είναι ο γιος τού παγοπώλη ο οποίος μέ τό καροτσάκι του πήρε τον νεκρό στρατιώτη, και τον επήγε στο Α’ Νεκροταφείο καί τόν έθαψε».
    Τελικά, συναντήσαμε τον γερο-τσαγκάρη. Δυσκολευθήκαμε όμως να τού δώσουμε να καταλάβει το τι θέλαμε να μας πει, διότι ούτε άκουγε, κι ούτε έβλεπε καλά. Στο τέλος, συγκινημένος, μάς είπε: «Εκείνη την ημέρα είχαμε κλεισθεί στα σπίτια μας, όπως κι όλη η Αθήνα. Εγώ τότε ήμουν 16 χρονών. Ακούσαμε στον δρόμο μία γριά που στρίγκλιζε. Πεταχθήκαμε τότε στον δρόμο δύο-τρεις, για να δούμε το τι συμβαίνει, και τότε είδαμε το τραγικό αυτό θέαμα: Ένα χιλιοστραπατσαρισμένο πτώμα ντυμένο στο χακί και μία σημαία γύρω του ματωμένη. Χαρτιά, πορτοφόλι κλπ. δεν βρέθηκαν επάνω του, εκτός από ένα δελτάριο που έγραφε το όνομά του. Τό δελτάριο το κράτησε ένας φίλος τού πατέρα μου. Επειδή ο πατέρας μου κι εγώ μοιράζαμε κολώνες πάγου στα σπίτια, είχαμε ένα καρότσι. Το έβαλαν το παλληκάρι μέσα μαζί με την σημαία, το σκέπασαν με μία κουβέρτα και το πήγαν μαζί με τον φίλο του στο Α΄ Νεκροταφείου και το έθαψαν.
    Εκεί βρήκαν έναν παπά και του είπαν τι είχε συμβεί. Αυτός τούς πήγε σε έναν ανοικτό τάφο, τύλιξαν το παλληκάρι με ό,τι είχε μείνει από την σημαία, είπε και δύο-τρία λόγια ο παπάς και το παράχωσαν. Εκείνο όμως που πρέπει να σας τονίσω, αυτό το τραγικό περιστατικό από στόμα σέ στόμα το είχε μάθει όλη η Αθήνα. Ο πατέρας μου φοβήθηκε και δεν με πήρε μαζί του. Εάν πήγαινα κι εγώ, τότε θα σας υπέδειχνα που ακριβώς είναι παραχωμένο το παλληκάρι. Τον πατέρα μου, τον έχασα τον Ιανουάριο τού 1942 στην μεγάλη πείνα.»».



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. _9. Από το βιβλίο «Μυστική Ακρόπολη» του Ιωάννη Γιαννόπουλου, παρατίθενται δύο ακόμα μαρτυρίες.
    Ο Κυριάκος Γιαννακόπουλος, παιδί ακόμη, πουλούσε τσιγάρα στην Πλάκα, γεννημένος πριν ένδεκα χρόνια στο Θησείο. Έτυχε την στιγμή της θυσίας να στρέψει το βλέμμα του προς την Ακρόπολη: «Την ώρα ακριβώς που έπεφτε το παιδί με την σημαία τυλιγμένο και κτυπούσε στους βράχους. Έκανα να τρέξω προς τα εκεί και δεν μπορούσα. Ναι προσπάθησα, να πάω και εγώ εκεί… Το παιδί… τρέξανε, χάλασε ο κόσμος, έγινε σεισμός εκείνη την ώρα που είδαν το παιδί, όλος ο κόσμος αναστατώθηκε. Πού να πάω εγώ παιδάκι τότε, να χωθώ, εκεί μέσα στην στοά της Ακροπόλεως, να μαζέψω… να προσφέρω τι; Απλώς πήρα τα πράγματά μου και έφυγα. Σκοτώθηκε εκείνη την ώρα. Κτύπησε στους βράχους και εκτινάχθηκε. Το θυμάμαι, το βλέπω σαν να το βλέπω τώρα. Αυτό το πράγμα δεν πρόκειται να φύγει ποτέ από τα μάτια μου, μόνο όταν πεθάνω!».
    Ο Στάθης Αρβανίτης, μικρό παιδί κι αυτός, θυμάται: «Ήμουνα τότε επτά χρονών. Μέναμε ακριβώς κάτω απ’ την Ακρόπολη. Εκείνη την ημέρα στις 27 Απριλίου -μια ημέρα ηλιόλουστη με καθαρότατο ουρανό- ο πατέρας μου είχε απαγορέψει και στον αδελφό μου και στην μητέρα μου να βγούνε απ’ το σπίτι. Εγώ ήμουνα στην ταράτσα και έπαιζα με το αυτοκινητάκι μου. Ξαφνικά βλέπω ένα σώμα, μάλλον πρέπει να ‘τανε τσολιάς, να πέφτει από την Ακρόπολη και να χτυπιέται στους βράχους. Κατέβηκα κάτω και το ανέφερα στον πατέρα μου, ο οποίος μέσα στην σύγχυση την στιγμή που έμπαιναν οι Γερμανοί, κάπως δεν με πίστεψε. Μετά 15 ημέρες έρχεται και μου λέει: «Μικρέ είχες δίκιο. Το είπε το BBC.»».

    10. Το γεγονός φέρεται να μνημονεύτηκε σε εφημερίδες του τότε αθηναϊκού Τύπου.
    Ανεξαρτήτως πάντως, από τα παραπάνω, επισήμως και βάσει ερευνών (του Γ.Ε.Σ. και του Υπουργείου Πολιτισμού), ο Κωνσταντίνος Κουκίδης θεωρείται ανύπαρκτο πρόσωπο, καθώς αυτές οι μαρτυρίες δεν αποτελούν (για τους επίσημους φορείς) ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία, παρ’ ότι στο σημείο που εικάζεται ότι έπεσε ο Κουκίδης, ο Δήμος Αθηναίων συμβολικά έχει αναγείρει αναθηματική στήλη που μνημονεύει το όνομά του. Αποτελεί μυστήριο και ερωτηματικό επίσης, το ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο, είτε γι’ αυτόν είτε για την οικογένεια του, που λογικά θα έπρεπε να τον αναζητήσει και να τον «διεκδικήσει». Η μοναδική μαρτυρία που επιβεβαιώνει την ύπαρξη του Κουκίδη, είναι του αντιστασιακού Σπύρου Μήλα (περιοδικό Ελλοπία, Μάιος 1998), ο οποίος ισχυρίστηκε ότι τον γνώριζε προσωπικά (τον περιγράφει, ως έναν 20χρονο νέο, μάλλον κοντό κι αδύνατο, ακομμάτιστο, οικοδόμο στο επάγγελμα και κάτοικο Περάματος ή Κερατσινίου) κι ότι έμαθε για τον τραγικό του θάνατο, 2-3 ημέρες μετά το συμβάν. Λίγα χρόνια όμως αργότερα, ο 84χρονος -τότε- Μήλας σε τηλεοπτική εκπομπή (Τηλετώρα 21.4.2000), αντιφάσκει, καθώς ισχυρίστηκε πως είδε με τα μάτια του την πτώση του Κουκίδη. Λέγεται πάντως, χωρίς να επιβεβαιώνεται και να εξακριβώνεται, ότι στα αρχεία κάποιου νεκροταφείου των Αθηνών, υπάρχουν η ημερομηνία θανάτου και η ηλικία του Κωνσταντίνου Κουκίδη.
    Κλείνοντας την περίπτωση Κουκίδη, θα πρέπει να αναφερθεί και η άποψη που λέει, πως η δυστοκία και αναποτελεσματικότητα ως προς την εύρεση στοιχείων επιπλέον αποδεικτικών στοιχείων ή και αποδοχή των ήδη υπαρχόντων, οφείλεται εν πολλοίς στο ότι ο Κουκίδης εμφανίζεται να ήταν μέλος της νεολαίας (ΕΟΝ) του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, στοιχείο μάλλον «επιβαρυντικό» γι’ αυτόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. _Μανώλης Γλέζος
    Όπως όλοι γνωρίζουμε σήμερα, τη νύχτα μεταξύ 30 και 31 Μαΐου 1941, οι 19χρονοι Μανώλης Γλέζος και Απόστολος Σάντας υπέστειλαν τη πολεμική σημαία του γερμανικού στρατού κατοχής από το βράχο της Ακρόπολης.

    Το γεγονός της κλοπής της γερμανικής σημαίας είναι αδιαμφισβήτητο, διότι την επομένη οι ίδιοι οι Γερμανοί εξέδωσαν ανακοίνωση όπου ανέφεραν το γεγονός και τις κυρώσεις για τους υπευθύνους, προέβησαν σε συλλήψεις υπαλλήλων του αρχαιολογικού χώρου και κάποιοι ανέφεραν ότι εκτέλεσαν μια ολόκληρη διμοιρία που εκείνη τη νύχτα ήταν φρουρά στην Ακρόπολη (το γεγονός αυτό δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται).

    Φυσικά και μόνο το γεγονός ότι κατέβηκε από «αγνώστους» η σημαία των Ναζί, είναι σπουδαίο και αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη αντιστασιακή πράξη που συνέβη στην Ελλάδα κατά τη «Κατοχή». Όμως το θέμα είναι ότι τα άτομα τα οποία «χρεώθηκαν» την υποστολή, εάν δούμε ψύχραιμα και χωρίς εθνικιστική ή κομματική έξαρση τα γεγονότα, θα διαπιστώσουμε ότι έγιναν ήρωες κατά δήλωση τους και χωρίς καμία, μα απολύτως καμία απόδειξη.

    Οποιοδήποτε Αρχή (Αστυνομία, δικαστήρια κ.λπ.) εάν σήμερα είχαν τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν τότε (τα μοναδικά στοιχεία ήταν οι συνεντεύξεις του μεν Γλέζου στον Ριζοσπάστη στις 25/03/45 [η εφημερίδα έσπευσε να διευκρινίσει ότι είναι και οι δυο μέλη του ΚΚΕ, παρ' ότι την χρονική περίοδο που έλαβε χώρα το συμβάν, ο Γλέζος ήταν μέλος της ΕΟΝ του Μεταξά] και του δε Σάντα στην Ελευθερία την ίδια μέρα [τι διαβολική σύμπτωσις...]), απ’ ευθείας θα έβγαζαν πόρισμα, ότι δεν μπορούν να στηριχθούν σε δηλώσεις, αντί στοιχείων (το καλύτερο στοιχείο, θα ήταν φυσικά η ίδια η σημαία*).

    Στο διαδίκτυο αλλά και σε άπειρα βιβλία, έχουν δημοσιευθεί διάφορες συνεντεύξεις που έδωσαν οι πρωταγωνιστές και περιγράφουν τα γεγονότα.

    Υπάρχει όμως κατ’ αρχάς ένα δεδομένο, το οποίο δεν μπορεί να προσπεράσει έτσι εύκολα κάποιος. Οι Μανώλης Γλέζος και Απόστολος Σάντας, υποστηρίζουν ότι ξεκίνησαν την επιχείρηση υποστολής της γερμανικής σημαίας το βράδυ της 30ης Μαΐου 1941 (ξεκίνησαν για τον Βράχο στις 8:00 και η επιχείρηση ξεκίνησε στις 9:30) και την ολοκλήρωσαν τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Μαΐου 1941, στις 12:15 (παρεμπιπτόντως, θα πρέπει να αναφερθεί εδώ και η φήμη για την ύπαρξη μιας άγνωστης γυναίκας στην επιχείρηση, που προέκυψε αργότερα, σύμφωνα με την οποία, συνέδραμε στο να κλαπεί η σημαία, όχι όμως από τον ιστό, αλλά από το φυλάκιο όπου φυλάσσονταν). Το πρώτο τεράστιο ερωτηματικό που γεννάται εδώ, είναι το πως είναι δυνατόν εκείνη την ώρα να βρισκόταν στον ιστό η γερμανική σημαία (είχε ήδη σκοτεινιάσει όταν ανέβηκαν στην Ακρόπολη), αφού σύμφωνα με το στρατιωτικό τυπικό των περισσότερων στρατών του κόσμου, αν όχι όλων (και φυσικά και των τυπικότατων Γερμανών), με την δύση του ηλίου η σημαία θα έπρεπε ήδη να είχε υποσταλεί από τους ίδιους τους Γερμανούς;** Οι Γλέζος και Σάντας μπορεί όντως να έκλεψαν την γερμανική σημαία. Την έκλεψαν όμως από τον ιστό, ή απλώς την βρήκαν σε κάποιο άλλο σημείο όπου την είχαν αφήσει οι Γερμανοί μετά την υποστολή της; Θα πρέπει να σημειωθεί πάντως, ότι στην ανακοίνωσή τους η Γερμανοί δεν μιλούν για υποστολή, αλλά για υπεξαίρεση, δηλαδή κλοπή. Εκτός αυτού, απ’ την πρώτη κιόλας συνέντευξη, υπήρξαν αντιφάσεις στα λεγόμενα των πρωταγωνιστών. Π.χ. ο Γλέζος είπε ότι η επιχείρηση έγινε την ίδια μέρα που τους μπήκε η ιδέα στο μυαλό, ενώ ο Σάντας υποστήριξε ότι τους πήρε 5-6 μέρες να το αποφασίσουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. _Το δεύτερο ερωτηματικό που δημιουργείται (αν εξαιρέσει κανείς τον κινηματογραφικό τρόπο που ανέβηκαν στον Βράχο της Ακροπόλεως, εν είδει «Σπάιντερμαν»), είναι το πως δεν έγιναν αντιληπτοί από ολόκληρη διμοιρία Γερμανών (δηλαδή 20-30 άτομα περίπου) για τουλάχιστον 2-3 ώρες (αν και η κυρίως επιχείρηση διήρκεσε μία ώρα κι ένα τέταρτο, σύμφωνα με τον Σάντα), ακόμα κι αν αυτοί διασκέδαζαν σ’ ένα δωμάτιο με Ελληνίδες πόρνες, όπως ισχυρίζονται οι δυο πρωταγωνιστές αυτής της υπόθεσης. Οι δυο πρωταγωνιστές μάλιστα, υποστήριξαν πως οι Γερμανοί δεν είχαν αντιληφθεί την υποστολή και κλοπή της σημαίας, μέχρι την άλλη μέρα το μεσημέρι.

    Τρίτο ερωτηματικό: Οι Γερμανοί, εξερευνώντας την υπόθεση, φρόντισαν και πήραν δακτυλικά αποτυπώματα κι από τον ιστό. Ο Γλέζος, κατά δήλωσή του, συνελήφθη αργότερα, για κάποιους άλλος λόγους, τρεις φορές από τους Ναζί. Αν υπήρχε ταυτοποίηση, δεν θα είχε κατηγορηθεί και εκτελεστεί ο Γλέζος για την υποστολή της γερμανικής σημαίας; Κατά δήλωση βέβαια του Σάντα, στην πρώτη του συνέντευξη, οι Γερμανοί τους συνέλαβαν και τους δυο έξι μήνες μετά το συμβάν, όταν προσπάθησαν να διαφύγουν στην Αίγυπτο. Παρέλειψαν όμως, όπως υποστήριξε, να τους πάρουν δακτυλικά αποτυπώματα, παρ’ ότι τους καταδίκασαν σε δύο χρόνια φυλάκιση***. Πράγματι περίεργο για τους -όπως προαναφέρθηκε- τυπικότατους Γερμανούς και ειδικά για τρεις συνεχόμενες φορές. Εκτός κι αν τις άλλες δυο φορές, πήραν δακτυλικά αποτυπώματα κι πολύ απλά δεν ταυτοποιήθηκαν…

    Αργότερα, υπήρξε μια αντίφαση στα λεγόμενα των δυο πρωταγωνιστών (που για κάποιο χρονικό διάστημα δεν μιλούσαν μεταξύ τους), καθώς ο καθένας απ’ αυτούς υποστήριζε ότι ήταν αυτός που κατέβασε τη σημαία. Στο τέλος όμως επικράτησε η εκδοχή του Γλέζου (ελέω της εμπλοκής του στην πολιτική, όπως υποστηρίζουν πολλοί) κι ο Σάντας αναγκάστηκε να συμπλεύσει μ’ αυτή, αν και ερωτώμενος τηρούσε μια «ουδέτερη» θέση, λέγοντας ότι «δεν έχει σημασία ποιος απ’ τους δυο κατέβασε τη σημαία». Στην πρώτη τους συνέντευξη πάντως, υποστήριξαν και οι δύο, ότι η σημαία έπεσε μόνη της από το τράνταγμα του ιστού.

    * Υποστηρίζουν ότι είχαν κομμάτια της εν λόγω σημαίας, αλλά τα έκαψαν οι γονείς τους για να μην τα ανακαλύψουν οι Γερμανοί. Αυτή η ενέργεια βέβαια, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ηρωική πράξη τους, όταν γνώριζαν πως αν τους ανακάλυπταν οι Γερμανοί την ώρα που υπέστειλαν τη σημαία, ενδεχομένως θα τους εκτελούσαν επιτόπου. Το λογικό είναι ότι ένα τέτοιο τρόπαιο, σ’ αυτή την περίπτωση ότι θα φρόντιζαν να το διαφυλάξουν ως κόρη οφθαλμού. Ο Γλέζος υποστήριξε ότι η υπόλοιπη σημαία βρίσκονταν σε ένα πηγάδι όπου την είχαν πετάξει. Το παράδοξο είναι όμως, ότι μετά την Απελευθέρωση, ουδείς ενδιαφέρθηκε να την αναζητήσει (ο ίδιος ο Γλέζος, είπε ότι πήγε εκεί το 1944 για να την βρει, αλλά είχε καταρρεύσει το πηγάδι κι έκτοτε δεν ξανασχολήθηκε).


    ** Σε σχέση και με αυτό το ερωτηματικό, θα πρέπει να αναφερθεί και μια άλλη παράμετρος που ο γράφων δεν την γνωρίζει για να την επιβεβαιώσει ή να την διαψεύσει. Σύμφωνα με μια εκδοχή, ένας κατοχικός στρατός, δεν πραγματοποιεί ποτέ υποστολή της σημαίας του σε έδαφος που κατέχει κι ως εκ τούτου η σημαία των Γερμανών θα πρέπει να βρίσκονταν στον ιστό. Σύμφωνα με μια άλλη όμως, ειδικά σε περίοδο πολέμου, η υποστολή της σημαίας δηλώνει το τέλος της μάχιμης μέρας (αντίστοιχα, η έπαρση την έναρξη). Επιπλέον υποστέλλεται για να μην κλαπεί απ’ τον εχθρό, κάτι που θεωρείται ύψιστη προσβολή και ντροπή. Θα πρέπει να σημειωθεί όμως, ότι ο ίδιος ο Γερμανός φρούραρχος φέρεται να επιβεβαιώνει -χρόνια αργότερα- σε Έλληνα στρατηγό που ερεύνησε το θέμα, πως η σημαία υπεστάλη σύμφωνα με το στρατιωτικό τυπικό και στην συνέχεια εκλάπη.


    *** Ο Γλέζος υποστήριξε ότι και τις τρεις φορές που συνελήφθη απ’ του Γερμανούς κατόρθωσε να δραπετεύσει. Σύμφωνα όμως με τον Σάντα, την πρώτη φορά που τους συνέλαβαν και τους καταδίκασαν σε δύο χρόνια φυλάκιση για απόπειρα διαφυγής, οι Γερμανοί τους αποφυλάκισαν λόγω χάρης που δόθηκε στους ελαφροποινίτες, με αφορμή τα γενέθλια του Χίτλερ.

    ΜΗΠΩΣ ΤΩΡΑ ΤΟ "ΠΑΡΑΜΥΘΙ" ΑΝΕΤΡΑΠΗ ;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή η τερατολογία για τον Γλέζο και τον Σάντα δεν είναι καινούργια, αλλά μετράει κάποια χρόνια και θυμίζει λίγο... Αρμστροργκ και σημαία στη Σελήνη, σε πείσμα βέβαια της "υπόκλισης" των ξένων στην ηρωική πράξη,της βράβευσής των δύο και από την Ακαδημία (αλήθεια, πότε έγινε αριστερή;), αλλά και του ότι ούτε ένας ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ δεν έχει αμφισβητήσει το γεγονός. Ούτε καν οι Γερμανοί. Η ανακοίνωσή τους τότε έκανε λόγο -στο επισημαίνω για να μην ψαρεύεις αποσπασματικές μπούρδες στο διαδίκτυο- για "υπεξαίρεση κυματίζουσας σημαίας". Τα περί γυναίκας και τα άλλα περί δακτυλικών αποτυπωμάτων σε κάθε συλληφθέντα στην Κατοχή, διασταύρωσης στα... εργαστήρια του CSI (αυτό το λέω εγώ) και τα ρέστα, δεν τ' ακουμπάω καν...

      Διαγραφή
  22. Δεν έχω ασχοληθεί σε βάθος για να έχω κατασταλαγμένη άποψη για την ιστορία Κουκίδη. Αν όμως αυτή είναι αληθινή, αυτός ο άνθρωπος είναι ο μεγαλύτερος ήρωας της νεώτερης Ελλάδας. Αυτό που μου προκαλεί αποτροπιασμό είναι ότι αυτοί που πρωτοστατούν στην προάσπιση της θεωρίας περί μη υπαρκτού γεγονότος είναι αυτοί που στην πραγματικότητα επιθυμούν την μη ύπαρξη τέτοιου περιστατικού και την εξαφάνιση ή απαξίωση πράξεων που διατρανώνουν την αγάπη προς το εθνος. Είναι οι ίδιοι που εξαφάνισαν το πλάνο του αγνού ακόμα Πύρρου Δήμα, που με 200 κιλά στους ώμους, όταν του είχε βγει η ψυχή, φώναξε "για την Ελλαδα" και υπερπρόβαλαν τη δήλωση της Πατουλίδου "για την Ελλάδα ρε γαμώτο", τονίζοντας το "γαμώτο", και θέτοντας στο περιθώριο την ουσία του "για την Ελλάδα", διαστρέφοντας και το πνεύμα της Πατουλίδου, η οποία ήθελε να εκφράσει το πάθος της στιγμής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ, Nictor, καταρχήν δεν κάνουμε εμείς (πληθυντικός μεγαλοπρέπειας...) προσπάθεια να φτιάξουμε θεωρία. Πώς να είναι αληθινή η ιστορία μ' ένα πρόσωπο που δεν ξέρουμε ούτε το ονοματεπώνυμό του; Που αν πράγματι ήταν υπαρκτό, τόσες δεκαετίες το επίσημο κράτος θα το τιμούσε/χρησιμοποιούσε αναλόγως. Άλλος φτιάχνει μύθους. Και συγχρόνως προσπαθεί να "απαξιώσει πράξη που διατρανώνει την αγάπη προς το έθνος". Εκτός και αν θεωρείς ότι πας (δηλών) αριστερός, μη πατριώτης κλπ. Βέβαια, δικός σου είναι ο... αποτροπιασμός, μπορείς να τον χρησιμοποιείς όπως θέλεις. Αυτό με τον Δήμα και την Πατουλίδου απλώς κάνω πως δεν το διάβασα...

      Διαγραφή
  23. 1. Ποιος μαλάκας κάθεται και ανεβοκατεβάζει σημαίες έξω από στρατόπεδα; Πείτε μου 5 υπηρεσίες, σχολεία, μουσεία κλπ. στην πόλη σας που να ασχολούνται κάθε πρωί κ απόγευμα με σημαίες.
    (Άκου στρατόπεδο η Ακρόπολη! ΟΥΣΤ!)

    2. Όποιος ψηφίζει Χ.Α. και τη στηρίζει με τα λόγια ή τις πράξεις του, για οποιοδήποτε λόγο, είναι ένας παρτάκιας Έλληνας και όχι πατριώτης, είναι σκουπίδι.

    3. Στα @@ μας που λέει κι ο πανε ολε για τον κάθε ήρωα...πώς την είδαμε εδώ? Μαραντόνα πήρε την μπάλα και τους έπαιξε μόνος του; Άλλοι ψοφήσανε αντιστεκόμενοι και ήτανε πολλοί. Δεν ήτανε ένας. Έλεος! Αντίσταση στο φασισμό θυμόμαστε-γιορτάζουμε! Δεν την έκανε ένας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Αγαπητέ Baddog, (μου αρέσουν τα κυριλίκια)
    Είπα εξαρχής ότι δεν είναι σίγουρος περί του υπαρκτού της ιστορίας Κουκίδη. Ωστόσο οι υποστηρικτές του γεγονότος εξαρχής μίλησαν για το συγκεκριμένο ονοματεπώνυμο Κωνσταντίνος Κουκίδης. Τώρα αν αυτό γράφεται με ένα ή με δύο κ δεν νομίζω ότι καθιστά μη συγκεκριμένο το όνομα. Έχεις ένα ισχυρό επιχείρημα όταν λες ότι το κράτος θα αναδείκνυε ή τουλάχιστον θα όφειλε να αναδείξει τέτοια γεγονότα. Μια πρόχειρη απάντηση θα μπορούσε να είναι ότι σε συνθήκες κατοχής, όπου τα πάντα είχαν καταρρεύσει και ο κρατικός μηχανισμός ήταν ανύπαρκτος, μπορεί να μην υπήρχαν επαρκή στοιχεία για να στοιχειοθετηθεί το γεγονός. Για να δεις ότι εννοώ το ότι δεν είναι σίγουρος για την ιστορία να σου δώσω και άλλο επιχείρημα, το οποίο θεωρώ και ισχυρότερο. Πώς δεν εμφανίστηκε κανένας συγγενής, ο οποίος θα πρόβαλε το θέμα είτε για να τιμηθεί ο οικείος του, είτε ακόμα και με πιο ταπεινά κίνητρα, για να κερδίσει κάτι από το θέμα. Εδώ θα μπορούσε κάποιος να αντιτείνει ότι οι στενοί συγγενείς του μπορεί να πέθαναν στην κατοχή. Ο ανώνυμος φίλος παρέθεσε κάποια επιχειρήματα που υποστηρίζουν το αληθές του περιστατικού. Σε κάθε περίπτωση εξακολουθώ να έχω επιφυλάξεις αλλά δεν το απορρίπτω μετά βδελυγμίας.
    Αντίθετα το απορρίπτουν μετά βδελυγμίας -σε αυτό εστίασα και δεν πήρα απάντηση- αυτοί οι οποίοι αποστρέφονται τα ιδανικά που μια τέτοια πράξη θα εξέφραζε και θα ενσωμάτωνε. Και ναι αυτό μου προκαλεί αποτροπιασμό. Αυτή είναι η λέξη που εκφράζει ακριβώς αυτό που αισθάνομαι για τους καθ' έξη ασκούντες πολεμική σε καθετί το πατριωτικό, σε οτιδήποτε εξαίρει την έννοια του έθνους. Αλλά αν αυτή η λέξη σου φαίνεται εξεζητημένη και σε ενοχλεί, δεν θα την ξαναχρησιμοποιήσω.
    Κατά τα άλλα ουδέποτε είπα ότι όποιος δηλώνει αριστερός δεν είναι πατριώτης. Μην προσπαθείς να μου προσάψεις απόψεις που ούτε κατ' ελάχιστον με εκφράζουν. Υπάρχουν πολλοί αριστεροί, αγνοί ιδεολόγοι που αγαπάνε την πατρίδα, σε αντίθεση με τους κομματικούς ηγέτες και ινστρούχτορες του παρελθόντος, οι οποίοι, υπάκουοι στα κελεύσματα του πατερούλη, ήταν πρόθυμοι να υποστηρίξουν απολύτως αντεθνικές θέσεις. Βεβαίως είναι αυτονόητο ότι και όποιος δηλώνει δεξιός δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι πατριώτης.
    Τέλος για το θέμα του τεχνήεντως υπερπροβληθέντος "ρε γαμώτο", ομολογώ ότι πραγματικά με αποστόμωσες.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. @mpenoVgeno, δεν είχα καμία όρεξη ν' ασχοληθώ με τον Γλέζο, αλλά δεν άνοιξα εγώ τη συζήτηση, άλλος αναπαρήγαγε το χρυσαυγίτικο επιχείρημα με την υποστολή κι έκρινα σκόπιμο ν' αντικρούσω.
    @nictor, αν θέλεις να πιστεύεις ότι μπορεί και να υπήρξε το "έπος Κουκίδη", πίστευε και μη ερεύνα. Προσωπικά η μαρτυρία ενός 7χρονου, ένας τσαγκάρης που δεν άκουγε και δεν καταλάβαινε, το... Βήμα της Αιγιαλείας και το Τηλετώρα δεν θα με κάνουν ν' αλλάξω γνώμη. Για Παουτλίδου και Δήμα δεν έχω να πω οτιδήποτε, δεν καταλαβαίνω πού κολλάνε με Κουκίδη. Και, τέλος, δεν θεωρώ εξεζητημένη η λέξη έθνος, ξέρω τι σημαίνει. Αλλοι ίσως να μην ξέρουν και τη συγχέουν με τη φυλή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. "Λέγεται
    πάντως, χωρίς να επιβεβαιώνεται
    και να εξακριβώνεται, ότι στα
    αρχεία κάποιου νεκροταφείου των
    Αθηνών, υπάρχουν η ημερομηνία
    θανάτου και η ηλικία του
    Κωνσταντίνου Κουκίδη."

    Η θεία Ασπασία, εξ αγχιστείας θεία, κόρη περιπτερά, από τους πρώτους περιπτεράδες πανελληνίως ο πατέρας της, είχε πει πως γνώρισε ένα φίλο του Κουκκίδη στη μονή Αγ. Πιλιπριτσκίτσκιν στη Ρωσία... και αυτός ο φίλος ήξερε την ακριβή θέση του μνήματος του Κουκκίδη. Δεν είναι γνωστό ποιανού θεία είναι η Ασπασία όμως και ούτε σε ποιον τα έχει πει.

    Να προστεθεί στα στοιχεία παρακαλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. _Προς @ BADDOG
    Δεν θα αναλωθούμε στο να πείσει ο ένας τον άλλον, για γεγονότα που έλαβαν χώρα πρίν 70 χρόνια.!

    ΑΠΛΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΟΙΩΝΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΠΟΙΕΙΤΑΙ. Κάτι πρέπει να έγινε διότι, αποκλείεται οι 10 περιπτώσεις που απαριθμήθηκαν να κάνουν λάθος.!! Τώρα αν γραφόταν με δύο κ το επίθετο, ή αν δεν λεγόταν έτσι και λεγόταν αλλιώς ΣΗΜΑΣΙΑ έχει πως σαν γεγονός (βάσει των 10 μαρτυριών) ΥΠΗΡΞΕ.!!

    ΕΣΥ ΟΜΩΣ ΔΙΑΛΕΞΕΣ ΜΙΑ ΤΟΥ 70 ΧΡΟΝΟΥ.!!! Παρ’ ολο που έγραψες πως το ΔΙΣ δεν τον έχει πουθενά, αλλά ο επικεφαλής του ΔΙΣ το επιβεβαιώνει.!! Μην συνδέεις τις τότε (70 χρόνια πρίν) καταστάσεις με τις σημερινές.!! Κάποιος άλλος εδώ που αναρωτιέται για την σημαία θα πρέπει να ξέρει πώς μέχρι και το 1980 -1985 σε Στρατόπεδα, σχολεία , κλπ, υπήρξαν επάρσεις το πρωϊ και υποστολές πρίν νυχτώσει.!! Άλλες ενέργειες τότε , άλλες σήμερα που και να σκίσεις μια σημαία θεωρείται «μαγκιά» και «κλανιά».!! ΤΟΣΑ ΚΑΙ ΤΟΣΑ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΡΥΨΕΙ…Σε ένα γεγονός θα «κολλούσαν».;;
    Τόσα και τόσα έχουν παραποιήσει, αλλοιώσει, κλπ. Σε κάτι που για κάποιους λόγους δεν ήθελαν να γίνει γνωστό θα στεκόντουσαν.;; Τελείωσε το θέμα , όποιος έβγαλε τα συμπεράσματα , τα έβγαλε.!!

    ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ (όχι μόνον οικονομικά) ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΦΥΠΝΙΣΟΥΝ και όχι αν κάποιο γεγονός έλαβε χώρα πρίν 70 χρόνια.!! Τώρα αν όλα αυτά εσύ τα θεωρείς πώς προέρχονται από την χ.α. μάλλον έχεις πρόβλημα μεγάλο. Από την χ.α. προέρχεται η τελευταία δήλωση , ότι ο Γλέζος δεν κατέβασε καμία σημαία.

    ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ «φυματικό» Μ. ΓΛΕΖΟ ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.!! ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΣ σήμερα έναν καθηγητή λεγόμενο ΜΠΕΗ και αυτά που είπε στο ΑΡΤ του Σ. Καρατζαφέρη το Ε-Κεντρικό δελτίο την 09/10/2012 για τον Μ. ΓΛΕΖΟ.!! ΔΕΝ ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΑΛΛΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΒΙΟΥ.!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Δεν βλέπω Αρτ, δεν ξέρω καν ότι υπάρχει τέτοιο κανάλι... Εν πάση περιπτώσει δεν πολυασχολούμαι με το τι κάνει ο Γλέζος τα τελευταία εξήντα χρόνια, για το γεγονός τη σημαίας μιλούσαμε. Συμφωνώ, για να το κλείσουμε, ότι ο καθένας έβγαλε τα συμπεράσματά του για τον "ήρωα Κουκίδη".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λήσταρχος Νταβέλης28 Οκτωβρίου 2012 - 3:43 μ.μ.

      Αυτος ο Κουκιδης ειναι σαν τον Karnik. Ανωνυμος.....

      Διαγραφή
    2. Στο ίδιο πνεύμα... Ο Γλέζος είναι σαν τον BADDOG ; Λήσταρχος...;

      Διαγραφή
    3. Λήσταρχε Νταβέλη τι σε κάνει να πιστεύεις πως χρειάζομαι άλλου είδους ανωνυμία για να γράψω την γνώμη μου ; Θαρρείς πως δεν με καλύπτει το "karnik" ή έχω δείξει πως φοβάμαι να πω με αυτό το ψευδώνυμο κάποια πράγματα με τ΄ όνομά τους ; Μ΄ έχεις δει ποτέ να στρογγυλεύω τον λόγο μου για να γίνω αρεστός ;

      Προς τι λοιπόν ο υπαινιγμός ;

      Μήπως δεν θέλεις με τίποτα να πιστέψεις πως υπάρχουν κι άλλοι, που σκέπτονται με πνευματική υγεία σ΄ αυτήν την χώρα κι αυτό σε ανγκάζει υποσυνείδητα να προσωποποιείς τα σχόλια των ανωνύμων, σε ψευδώνυμο που γνωρίζεις, για να έχεις μια στοιχειώδη αίσθηση κι εικόνα του ανεμόμυλου που πολεμάς ;

      Σε καταλαβαίνω βέβαια. Η αίσθηση που έρχεται συνήθως από σχόλια ανωνύμων, είναι σαν ψιθυρίσματα αερικών που προκαλούν μεταφυσικές ανατριχίλες... και την επακόλουθη παραζάλη με τελική κατάληξη το παραλήρημα.

      Διαγραφή
    4. Λήσταρχος Νταβέλης28 Οκτωβρίου 2012 - 11:52 μ.μ.

      Μπραβο με ξεσκεπασες.....

      Διαγραφή
  29. κουκιδης η΄κουκκιδης....;;;...διευκρινιστε πρκλω!!
    η τεχνολογια αναγνωρισης κερατοηδους..ειχε ανακαληφθει τοτε;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Εξ όσων έχω καταλάβει με αυτήν την ιστορία των σημαιών είναι ότι ο Κουκίδης πράγματι υπήρξε, τυλίχτηκε με την σημαία και πήδησε από τον βράχο. Οι Γλέζος και Σιάντος ΚΑΤΕΒΑΣΑΝ την σημαία από την Ακρόπολη. Δηλαδή ανέβηκαν με κάποιο τρόπο με την θρασύτητα που έχει κάθε 15 χρονο αγοράκι, χωρίς συνείδηση αυτού που κάνουν κι αφαίρεσαν την σημαία από το σημείο που την είχαν τοποθετήσει οι γερμανοί φρουροί, μετά την εσπερινή της υποστολή.

    Ο ένας πηδάει τυλιγμένος με την ελληνική σημαία, θυσιάζοντας την ζωή του κι οι άλλοι κλέβουν την γερμανική σημαία κι εξαφανίζονται.

    Άλλο όμως τυλίγομαι και πεθαίνω γι αυτήν... κι άλλο κλέβω την σημαία του εχθρού και φεύγω σαν τον κλέφτη...

    Ο ένας πέθανε σαν ήρωας κι ο άλλος εξακολουθεί να περιφέρεται ως εσχατόγερος (εκπληκτική η έκφραση) πλέον, εξαργυρώνοντας μια εφηβική κουτουράδα, που σαν ώριμος ενήλικος άνδρας ουδέποτε θα πραγματοποιούσε... και οσονούπω θα θυμίζει, τον Μπρέζνιεφ στη μεγάλη παρέλαση της Μόσχας, που είχε πεθάνει, αλλά τον έστησαν ανάμεσα στους επίσημους και του κούναγαν το χέρι με κάποιο κρυμμένο μηχανισμό, προς χαιρετισμό των παρελαυνόντων...

    Μετά την ηρωϊκή αυτή του πράξη, ξέρει κάποιος να με πληροφορήσει που δούλευε ο ήρωας Γλέζος, τι δουλειά έκανε -εκτός από δήμαρχος Απειράνθου- και πως ζούσε γενικά όλα αυτά τα χρόνια ; Επαγγελματίας ήρωας, επαναστάτης, κομμουνιστής...;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Ρε παιδιά μην κάνετε έτσι πάντως.
    Έχει κι άλλους ήρωες η αριστερά…
    Δεν είναι μόνον ο Γλέζος, ένας ζωντανός ήρωας της αριστεράς.
    Αν πεθάνει δεν θα χρειαστεί να τον μεταχειριστείτε σαν τον φουκαρά το Μπρέζνιεφ…
    Η αριστερά έχει ιδιαίτερη έφεση στην παρασκευή ζώντων ηρώων – συμβόλων.
    Να θυμηθούμε μερικούς ;
    Ήταν κι ήρωες του πολυτεχνείου…
    Έριξαν και την χούντα…

    Δαμανάκη…
    Είπατε κάτι…;

    Παπουτσής…
    Δεν σας ακούω…

    Να πω κι άλλους…;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Προς τιμήν του ιστορικού γεγονότος της ηρωϊκής πράξης του Γλέζου, προτείνω κάθε χρόνο την ημερομηνία που έλαβε χώραν το γεγονός, να τελείται πιστή αναπαράσταση της κλοπής και του κατεβάσματαος της σημαίας, από επιλεγμένα επαναστατόπουλα της αριστεράς και της προόδου των βορείων προαστείων, από αυτά που παρκάρουν τα θηριώδη τζιπ στις παρυφές των Εξαρχείων και κάνουν την επανάσταση καίγοντας σημαίες στους δρόμους του κέντρου της Αθήνας.

    Στόχος τους θα είναι αυτήν την φορά να κατεβάσουν την ελληνική σημαία από την Ακρόπολη και να την κάψουν, όπως κάνουν στα κέντρα των πόλεων. Η τελετή της ανάβασης, της κλοπής και της κατάβασης, θα εκτελείται ενώπιον επιτροπής, της οποίας ισόβιος πρόεδρος θα είναι ο ωραιοπαθής ήρωας με το επιτηδευμένα ατημέλητο μαλλάκι και το φουλάρι της επανάστασης στον λαιμό, Μανώλης Γλέζος, που θα καμαρώνει τα επαναστατόπουλα όταν θα καίνε την ελληνική σημαία που κατέβασαν από την Ακρόπολη, πετώντας τ΄ αποκαίδια στο ίδιο πηγάδι, που πέταξε κι ο ίδιος την σημαία του φασισμού.

    Κι ως γνωστόν, σύμφωνα με την σύγχρονη αντιφασιστική αριστερά, η ελληνική σημαία είναι ένα καθαρά φασιστικό σύμβολο, γιατί είναι η σημαία του ελληνικού έθνους. Κι εννοείται φυσικά… οτιδήποτε εθνικό = φασιστικό…

    Μη λέμε πάλι τα ίδια…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Στη σημαία είναι ο στόχος.
    Το νου σου ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. ο στοχος ειναι εκει που εχει την συμεα το κοριτσακι..στην φοτο
    πολη μουν@κι@ς ο κλασιδιαρης δεν μπορειτε να πειτε.....
    ολοι τρεντη....αυγα τρεντη

    ΑπάντησηΔιαγραφή