Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Αρκετά φάγανε, ας πηγαίνουν στο Έβερεστ...

Με απόφαση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά κλείνει το εστιατόριο του Μεγάρου Μαξίμου που κόστιζε 63.000 ευρώ τον χρόνο. Να μάθουμε, επί τροχάδην, μερικά πράγματα με τη μορφή ερωταπαντήσεων:

Πότε άνοιξε το «μαγαζί»; Το 1982, όταν εγκαταστάθηκε εκεί ο πρώτος πρωθυπουργός-ένοικός του, ο Ανδρέας Παπανδρέου. Εμπνευστής του ο Μένιος Κουτσόγιωργας.

Τι υποχρεώσεις είχε; Παρασκεύαζε τα γεύματα του εκάστοτε πρωθυπουργού, του επιτελείου του, αλλά και όλων των υπαλλήλων τού Μαξίμου. (Καιρός να πάρουν ταπεράκια από το σπίτι - όπως άλλοι εργαζόμενοι)
+/- Δείτε τη συνέχεια

Τι άλλο έκανε; Κυρίως ετοίμαζε τα επίσημα γεύματα που παρέθετε ο εκάστοτε πρωθυπουργός προς τιμήν αρχηγών κρατών που επισκέπτονταν την Ελλάδα. Λειτουργούσε και ως κυλικείο για τους επισκέπτες. 


Το πρόσωπο του μαγαζιού ποιο ήταν;  Ο Ναπολέων, θρυλικός μάγειρας για τα πιο πρόσφατα χρόνια, προσωπικός σεφ του Κώστα Σημίτη. Ο Ναπολέων ξημεροβραδιαζόταν στο πρωθυπουργικό γραφείο ακολουθώντας τα απαιτητικά ωράρια του τότε πρωθυπουργού. Οι επισκέψεις που δεχόταν ο κ. Σημίτης ήταν πολλές και δεν περιορίζονταν μόνο σε πολιτικούς. Συχνά, τότε, το Μέγαρο Μαξίμου άνοιγε τις πόρτες του σε δημοσιογράφους, καλλιτέχνες, ακαδημαϊκούς, αθλητές κλπ (Τσουκάτος, Μαντέλης έτρωγαν αλλού)


 Ήκμασε το κατάστημα επί Κώστα Καραμανλή; Όχι! Γιατί είχε μετατρέψει σε έδρα του το σπίτι στη Ραφήνα. Φυσικά το εστιατόριο λειτουργούσε κανονικά για το προσωπικό και για να μην εμφανιστούν τα ταπεράκια στο Μαξίμου! Άλλωστε, επί των ημερών του το προσωπικό πλήθυνε. Μάλιστα ο Γ. Παναδρέου, πέταξε μετά από πέντε χρόνια το καρφί του. «Όταν πήγα στο Μαξίμου βρήκα μέσα φύλακες, μάγειρες και κηπουρούς, αλλά δεν βρήκα ούτε ένα κομπιούτερ».


Το λειτούργησε ο ΓΑΠ; Ναι, αλλά δεν έτρωγε συχνά στο Μαξίμου. Όταν το έκανε το μενού περιελάμβανε κυρίως ψάρι και λαχανικά. Επί πρωθυπουργία του έγινε ο βασικός περιορισμός των δαπανών του εστιατορίου και έφτασε στις 63000 ευρώ. 


Και τώρα πώς θα επιβιώσουν χωρίς εστιατόριο στη δουλειά; Θα τη βγάλουν τα παιδιά. Ακόμα κι αν είναι να ξαναγυρίσει στην εξουσία ο Βενιζέλος - κουνήσου από τη θέση σου άνθρωπέ μου! Κάτι θα βρεθεί για να κόβει τη λιγούρα. Το πολύ πολύ κάποιος πετάγεται ώς το Έβερεστ, στην Τσακάλωφ. Που είναι ο πρώτος κρίκος της αλυσίδας -, και ιστορικόν ταχυφαγείο. Φτάνει και για τον Πάγκαλο. Για να τρώνε μαζί, αν ποτέ ξανασμίξουν οι ψυχές τους και οι ανάγκες τους, οι γαστριμαργικές.