Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

Από το κομμένο αφτί, στο ντόπινγκ

Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ! Ο ΠΥΓΜΑΧΟΣ ΜΕ ΤΟ ΣΚΟΙΝΑΚΙ ΚΑΙ Ο ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΣ ΜΟΥΣΑΜΠΑΝΙ ΜΕ ΤΟ ΑΠΑΡΑΜΙΛΛΟ («ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ») ΣΤΙΛ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΙΟ ΑΡΓΟ ΧΡΟΝΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΟΛΥΜΠΗΣΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΠΙΣΙΝΑ! (ΒΙΝΤΕΟ)

Γράφει ο BADDOG

Το 1984, πριν από τους Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες, στην πολυκατοικία όπου ζούσαμε, ένα από τα διαμερίσματά της νοίκιαζε η οικογένεια ενός πρωταθλητή πυγμαχίας, του Κ.. Τα νεύρα μου είχαν γίνει κλωστές εκείνη την εποχή, αφού πολλές φορές άκουγα ένα παρατεταμένο «τσικ – τσικ» από τον πρώτο όροφο. Μου πήρε μέρες ωσότου ανακαλύψω για τι επρόκειτο: ο πυγμάχος έκανε σκοινάκι, προετοιμαζόμενος για τους Αγώνες! ΄Εβγαινε μόνο για προπόνηση στο γυμναστήριο, όπου τον πηγαινοέφερνε ο πατέρας του με το ταξί που οδηγούσε. +/- Δείτε τη συνέχεια

Δεν είχαμε πολλά – πολλά με την οικογένεια, άλλωστε δεν έμεινε χρόνια στην πολυκατοικία. Κάποια μέρα, ωστόσο, που ο μπαμπάς Κ. εμφανίστηκε με γάζες κι επιδέσμους στο αφτί, μας έφαγε η περιέργεια. Ευτυχώς, βρέθηκε μία ακριτόμυθη ψυχή, που είχε περισσότερες σχέσεις με τους Κ. και μας είπε ότι σε μια κούρσα με τον γιο μέσα, ο ταξιτζής μπαμπάς είχε ένα επεισόδιο στη διαδρομή κι έπεσε σε βάρβαρο που του δάγκωσε και του ξερίζωσε το αφτί! 

Ο δε πυγμάχος έμεινε με σταυρωμένα χέρια, μην εμπλακεί στον καβγά (δεν επιτρέπεται στους αθλητές του μποξ) και χάσει τους Ολυμπιακούς. Δηλαδή, απειλείται ο πατέρας σου κι εσύ… Παυλόπουλος! Το περιστατικό δεν βγήκε –αν αυτό έχει κάποια σημασία- ποτέ μέχρι σήμερα στη δημοσιότητα. Και αν επίσης έχει κάποια σημασία, ο Κ. δεν κατάφερε κάτι στο L.A.

Έκτοτε, δεν μου προκαλεί καμία εντύπωση για το τι μπορεί να πράξει ή να μην πράξει κάποιος προκειμένου να πάει στους Ολυμπιακούς με την ελπίδα να διακριθεί. Επομένως, δεν εκπλήσσομαι ούτε από το γεγονός ότι ο Χονδροκούκης πήρε ουσία για φοράδες, ούτε από την ενδεχόμενη απάθεια του πατέρα του – μέντορά του (αντίστροφοι εδώ οι ρόλοι με την οικογένεια του Κ.). Είτε πρόκειται για τον… Καψουρίξ (στο «Ο Αστερίξ Στους Ολυμπιακούς Αγώνες») που παίρνει το… κοκτέιλ του Πανοραμίξ για να κερδίσει στην Ολυμπία το έπαθλο που είναι μια… πριγκίπισσα, είτε για τον άσπρο, μαύρο, κίτρινο «γιο του ανέμου», το παιχνίδι έτσι παίζεται. Μπορεί να μας ξενίζει το (δημοσία ανομολόγητο) αξιακό σύστημα των αθλητών πρώτης γραμμής –ενίοτε και… τριτοτέταρτης, όλους εμάς τους απ’ έξω κι εξ αποστάσεως, αλλά αυτό είναι. Φτάνει να μην εθελοτυφλούμε

Κι επειδή το αθλητικό στερέωμα δεν είναι tabula rasa, ούτως ώστε να ξαναγράψουμε χωρίς μουτζούρες το παιχνίδι όπως το οραματίζονται οι ρομαντικοί ομού, υποτίθεται, με τους Φαρισαίους του «Ολυμπιακού Κινήματος», η θέση μου είναι ξεκάθαρη κι εκπεφρασμένη, εντύπως, από τον καιρό των Ολυμπιακών του Πεκίνου, με αφορμή την Χαλκιά τότε: νομιμοποίηση του ντόπινγκ. Για δύο –χοντρικά- λόγους:

-Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του κορμιού του και του οργανισμού του, πόσω μάλλον όταν –σε αντίθεση, για παράδειγμα, με κάποιον που τσιτώνει τα γκάζια στην Παραλιακή- δεν θέτει σε κίνδυνο την υγεία άλλων. Και αν σταματήσει το παιχνίδι «κλέφτες κι αστυνόμοι» με την αποποινικοποίηση του ντόπινγκ, τη «δουλειά» θα την κάνουν κατ’ αποκλειστικότητα ειδικοί και όχι ο… Μάκαρος και η κάθε απίθανη Κινέζα Σου Λι (τη θυμάστε; Προμηθεύτρια ενός Λαρισαίου ντίλερ…). Κάτι αντίστοιχο με ό,τι γινόταν στη Ρουμανία του Τσαουσέσκου, που λόγω της απαγόρευσης των αμβλώσεων οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν μέχρι και βελόνες για πλέξιμο προκειμένου ν’ απαλλαγούν

-Θα σταματήσει η κοροϊδία και η υποκρισία. Βλέπουμε, ακούμε, υποψιαζόμαστε… Ειδικά στα ατομικά σπορ. Κυνικά… ξε-κυνικά, ο Τζέκος το είχε πει παλαιότερα: «Ντοπαρισμένος είναι αυτός που πιάνεται». Φαντάσου τι συμβαίνει, δηλαδή… Προσωπικά, έχω βαρεθεί τόσα χρόνια τα κλισέ περί μάστιγας και «θετικούς» αθλητές που... πέφτουν απ' τα σύννεφα (ολυμπιακό άθλημα αυτό...) και θα αποκαλύψουν την πλεκτάνη μετά το δεύτερο δείγμα... Που είναι το ίδιο δείγμα, δηλαδή, μοιρασμένο σε δύο μπουκαλάκια... Ο τελευταίος που έτρεξε με… φυσικό χυμό πορτοκαλιού είναι μάλλον ο προσωπικός μου ήρωας, ο κολυμβητής Ερίκ Μουσαμπανί από την Ισημερινή Γουινέα. Που θριάμβευσε το 2000 στο Σίδνεϊ, καθώς κατόρθωσε να μην πνιγεί! Σημείωσε τον πιο αργό χρόνο όλων των εποχών και κέρδισε τον παγκόσμιο θαυμασμό για το απαράμιλλο στιλ του!

Ο αντίλογος είναι ότι δεν διασφαλίζεται το «επί ίσοις όροις». Ενώ με τον Μουσαμπανί, που δεν είχε ξανακολυμπήσει σε πισίνα αλλά έκανε προπόνηση παρέα με τους καρχαρίες, διασφαλίζονταν οι ίσοι όροι… Για να πάψουν και οι διάφοροι Ρογκ να συμπεριφέρονται σαν κουτοπόνηροι μανάβηδες που την ντομάτα, την τίγκα στο φυτοφάρμακο, προσπαθούν να σ’ την πουλήσουν για βιολογικό προϊόν.

** Δείτε σε αυτό το βίντεο την καθυστερημένη βουτιά του Μουσαμπανί (που δεν είχε... ξαναδεί πισίνα) και σε αυτό το απίστευτο στιλ του που θύμιζε... αρχάριο κολυμβητή στη Λούτσα. Αλλά ουσιαστικά ήταν ο θριαμβευτής!

6 σχόλια:

  1. Είναι θέμα μάρκετινγκ. Σου λένε οι επιτροπές : αν το νομιμοποιήσουμε λιγότεροι θα θέλουν να το δούνε γιατί θα το θεωρούν υποκρισία και κοροϊδίοα και θα θέλουν ίσως να δώσουν κάτι καλύτερο στα παιδιά τους.

    Όσοι όμως ξέρουν ότι πρόκειται για κοροϊδία απλά δεν το παρακολουθούν. Προσωπικά αδιαφορώ για το πανηγυράκι που έχει τόση σχέση με τον αθλητισμό όση κι η Γιουροβίζιον με τις τέχνες ή ο Άδωνης με τον ανδρισμό.

    Υ.γ.:Και ευτυχώς τα τελεταία δυο χρόνια έχω αρχίσει να αδιαφορώ ακόμη και για το τσ.λ. και βλέπω όλο και λιγότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΟΥ HARDDOG

    Σήμερα το πρωί μπαίνοντας στο σάιτ παρατήρησα ότι είχατε αναρτήσει ως άρθρο το σχόλιό μου στο άρθρο με τίτλο : «Εμείς οι Έλληνες απονέμουμε στη Βούλα το χρυσό μετάλλιο...», μαζί με αυτό του Ninja.
    Αφού διάβασα και σχολίασα στο σχόλιο που ανεβάσατε ως άρθρο του Ninja Nihil, αποφάσισα να γυρίσω στο σχόλιό μου, που αναρτήσατε ως άρθρο, για να συμπληρώσω κάποιες σκέψεις και διαπίστωσα ότι αυτό δεν ήταν πλέον ανηρτημένο.

    Εύλογο λοιπόν ήταν, να μου τεθούν κάποια ερωτήματα :

    1) Η ανάρτηση του σχολίου μου έγινε από λάθος ;

    2) Το σχόλιό μου ενόχλησε κάποιους, που μετά από διαμαρτυρία τους σπεύσατε να κατεβάσετε ;

    3) Αν ισχύει το δεύτερο… ποιοι είναι αυτοί που ενοχλήθηκαν ; Τα μέλη της ΔΟΕ ή της ολυμπιακής επιτροπής ;

    Γνωρίζετε ότι δεν διεκδικώ δημοσιογραφικές δάφνες, ούτε τις επιδίωξα ποτέ στα τόσα χρόνια που με ξέρετε και φυσικά δεν ενοχλούμαι από τη μη δημοσίευση του σχολίου μου ως κεντρικού άρθρου.

    Είναι αναφαίρετο δικαίωμά σας να αναρτάτε ότι θέλετε στην ιστοσελίδα σας.

    Θα ήθελα μόνο μια εξήγηση γι αυτήν την ενέργεια, ως ελάχιστο δείγμα σεβασμού, στην τακτικότητά μου ως αναγνώστη σας και σχολιογράφου των δημοσιοποιήσεών σας.

    Ευχαριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγκο φιλος τελει ρουφηξει αιμα ελληνικου κουνουπιου και παω κατω μαυρους δωσει να φανε.

      Διαγραφή
  3. Το σχόλιό σου, Κάρνικ, το αποσύραμε για να προβληθεί καλύτερα αύριο ή αργότερα, απόψε (ως κορυφαίο στη σειρά των θεμάτων) - επειδή σήμερα είχαμε τον συνωστισμό κειμένων με συναφή στόχο ή περιεχόμενο (τα ντόπινγκ, οι τιμωρίες κλπ έχουν άμεση σχέση με τους Ο.Α.). Νομίζουμε ότι τότε θα διαβαστεί καλύτερα και, πιθανόν, να σχολιαστεί περισσότερο. Είναι έτοιμο στο «πρόχειρο», εικονογραφημένο, με τα bold και τις παραγράφους του, τις ετικέτες του κλπ. Ανέβηκε κατά λάθος και αποσύρθηκε μέσα σε λίγα λεπτά. Φαίνεται είσαι τόσο καλός και τακτικός αναγνώστης που το "έπιασες" στο φτερό. Φυσικά ΔΕΝ ΕΝΟΧΛΗΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ και αν ενοχλούσε δεν υπήρχε περίπτωση να μας υπεδείκνυε το κατέβασμά του κι εμείς να δεχόμαστε. Το κείμενό σου (και την πρότασή σου σε αυτό) το βρίσκουμε ενδιαφέρον για να γίνει «άρθρο αναγνωστών» και θα γίνει. Αν δεν σε πείθουμε, μπορούμε να το ανεβάσουμε και τώρα αμέσως, 2ο ή 3ο στη σειρά. Αλλα νομίζουμε ότι έχεις καταλάβει πως δεν υπάρχει καμιά συνωμοσία, ούτε σκοπιμότητα. Πάντως, όπως έγινε το πράγμα έχεις δίκιο να βάζεις στο μυαλό σου δεύτερες σκέψεις (Με τη ευκαιρία να σου πούμε, ότι κι εμείς ανεβάζουμε κάποιες φορές δικά μας άρθρα και τα αποσύρουμε αμέσως προκειμένου μα ανέβουν άλλη, προσφορότερη, ώρα). Τελειώνοντας, σε διαβεβαιώνουμε ότι ο σεβασμός μας απέναντί σου είναι δεδομένος, ανεξάρτητα με τις όποιες διαφορές απόψεων μπορεί να (και) έχουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για την αμεσότητα της απάντησης. Δέχομαι τις εξηγήσεις. Όσο για τις διαφορές απόψεων... το παράξενο θα ήταν αν δεν υπήρχαν...

      Διαγραφή
  4. "Ο τελευταίος που έτρεξε με… φυσικό χυμό πορτοκαλιού είναι μάλλον ο προσωπικός μου ήρωας, ο κολυμβητής Ερίκ Μουσαμπανί από την Ισημερινή Γουινέα". Πολλά πράγματα σε λίγες λέξεις. Η περίπτωση του Μουσαμπανί συγκινητική. Είδα και τα δυο βιντεάκια. Μου έμεινε η προσπάθειά του να τερματίσει και τα χάχανα θεατών και σπορτκάστερ. Που να καταλάβουν τι σημασία είχε αυτή η προσπάθεια του νεαρού

    ΑπάντησηΔιαγραφή