Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Οι θλιμμένες Γερμανίδες βλαχοπούλες και πού χάρηκα, πού λυπήθηκα...

ΧΑΡΗΚΑ που στο τέλος δεν νικάνε πάντα οι Γερμανοί. ΛΥΠΗΘΗΚΑ που τα σκορ δεν «έκατσε» σε μια τριάρα ή τεσσάρα - θα μπορούσε, αλλά ας όψεται ο Ντι Νατάλε (και όχι μόνο) με τη σούπερ ευκαιρία που έχασε στο 2-0. ΧΑΡΗΚΑ που οι Γερμανοί με την καλύτερή τους εθνική ομάδα εδώ χρόνια, επιβεβαίωσαν αυτό που είναι επίσης εδώ και χρόνια: οι ποδοσφαιρικοί λούζερ της Ευρώπης. ΛΥΠΗΘΗΚΑ ως Έλληνας που κάνω «κηδεία» στους Γερμανούς με ξένα κόλλυβα - αλλά ας όψεται η φτώχεια η ρημάδα! ΧΑΡΗΚΑ που το 2012 οι Γερμανοί είχαν «δύο στα δύο» φουσκωμένες ελπίδες για να σηκώσουν ευρωπαϊκή κούπα (Μπάγερν πρώτα, εθνική τώρα) και μάλιστα στο σπίτι ή δίπλα από το σπίτι τους, αλλά πήγαν για ύπνο με έναν κόμπο στο λαιμό (κι εμείς έχουμε κόμπο, αλλά είναι από το βρόχο που έχει τυλιχθεί εξωτερικά του λαιμού μας). ΧΑΡΗΚΑ που κάποιοι πανηλίθιοι δημοσιογράφοι της Μπιλντ υποφέρουν από την αναρρόφηση όσων εξέμεσαν επί μέρες, πρώτα κατά των Ελλήνων, μετά κατά των Ιταλών. ΛΥΠΑΜΑΙ που σκέφτομαι και γράφω σαν κομπλεξικός, αλλά δεν παύω να ΧΑΙΡΟΜΑΙ για τον αποκλεισμό αυτών που γεννάνε και τα κοκόρια τους (συχνά σε ξένες φωλιές υποβρυχίων κλπ).
ΛΥΠΗΘΗΚΑ που αυτή τη φορά η Μέρκελ δεν ήταν στο γήπεδο για να ... λυπηθεί από κοντά. ΧΑΡΗΚΑ που «έστειλε» τις γλυκές Γερμανίδες βλαχοπούλες για να πανηγυρίσουν στο πόδι της και τελικά τις είδα να δακρύζουν. ΛΥΠΗΘΗΚΑ που την ίδια ώρα δεν μπορούσα να δω στην Πιάτσα Ναβόνα (και όπου αλλού στην Ιταλία) γλυκύτερες Ιταλιδούλες να γελούν με εκείνη την αθώα προστυχιά τους.


Harddog

2 σχόλια:

  1. Σχόλιο για το άρθρο στο FB29 Ιουνίου 2012 - 9:33 π.μ.

    Vlassis Kritsionis

    μια ψιλο"ένσταση".όχι και-ποδοσφαιρικοί-loosers της Ευρώπης οι Γερμανοί.ας είμαστε-τουλάχιστον στα ποδοσφαιρικά-λίγο πιο συγκρατημένοι;)
    6 ώρες πριν · Δεν μου αρέσει · 1

    Maria Sirigou Και γιατί να είμαστε συγκρατημένοι δηλαδή;;;Έχασαν ή δεν έχασαν;;;

    Panagiotis Tamtakos

    Ναι, αλλα κοιτα και τι εχουν στην τροπαιοθηκη τους και τι εχουν θυσιασει για να εχουν μια νεα ομαδα που θα ψηθει σε βαθος χρονου. Επισης ρε παιδια σωνει πια η πολιτικη. Μπαλα ειναι η ρημαδα και δεν λυνει προβληματα. Καμια χαρα δινει μονο και αυτη περιστασιακη.


    Katerina Nikolopoulou mi piace molto! :p

    Μου αρέσει πραγματικά αυτό! : p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σχόλιο για το άρθρο στο FB29 Ιουνίου 2012 - 10:36 π.μ.

    Harddog Sport

    Βλάση, έχεις δίκιο. Υπάρχει μια υπερβολή στο σχόλιο – αυθόρμητη, αλλά συνειδητή και ηθελημένη. Τους χαρακτηρίζω λούζερ «εδώ και χρόνια», φυσικά όχι πάντα. Πρόσεξε: Το 2002 φτάνουν στον τελικό του Μουντιάλ και χάνουν από τη Βραζιλία. Το 2006 αποκλείονται στον ημιτελικό του Π.Κ. από τη Ιταλία μέσα στο σπίτι τους (Ντόρτμουντ). Το 2008 ήττα στον τελικό του Γιούρο από την Ισπανία. Tο 2010 νέος αποκλεισμός από την Ισπανία στον ημιτελικό του Μουντιάλ. Το 2012 αποκλεισμός από την Ιταλία στον ημιτελικό του Γιούρο και, επίσης το 2012, ήττα στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ της Μπάγερν μέσα στο Μόναχο, εκεί που είχαν ετοιμάσει γιορτές στέψης. Μήπως δεν είναι πολλά τα πατατράκ μέσα σε δέκα χρόνια για μια χώρα που τις προηγούμενες δεκαετίες κυριαρχούσε με άνεση και χωρίς να τρέμει το φυλλοκάρδι της; Όσο για την πολιτική στο ποδόσφαιρο, έχεις δίκιο. Κακή ανάμιξη και το έχουμε πει στο δικό μας μπλογκ. Αλλά ορισμένα πράγματα, με τόσο θερμοκέφαλη αντιμετώπιση από τους «απέναντι» (εμετός Μπιλντ, αρνητικά παθιασμένα γκάλοπ των Γερμανών για τη Ελλάδα κλπ) δεν είναι δυνατόν να σε αφήσουν ασυγκίνητο. Άνθρωποι με ολοκληρωμένο νευρικό σύστημα είμαστε, όχι ατελές. Και δεν ήταν πολιτική τοποθέτηση η χαρά μου και το... κόμπλεξ μου για τον αποκλεισμό τους. Άλλωστε το ομολόγησα στα «λυπήθηκα» του σχολίου: «ΛΥΠΑΜΑΙ που σκέφτομαι και γράφω σαν κομπλεξικός, αλλά δεν παύω να ΧΑΙΡΟΜΑΙ κλπ». Να είσαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή