Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011

Με τέτοια μυαλά δεν πάμε πουθενά

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΝΔΡΙΝΟΥ. Δηλαδή τώρα εγώ θα πρέπει να είμαι ικανοποιημένος για τη νίκη της εθνικής ομάδας επί της Μάλτας; Το γκολ του Τοροσίδη, στην τελευταία φάση του αγώνα, φυσικά και ΔΕΝ φτάνει για να σταματήσω την γκρίνια. Ωστόσο αυτό το γκολ έχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ σημασία για την εθνική ομάδα:
+/- Δείτε περισσότερα


-Πρώτα γιατί την έφερε στην κορυφή του ομίλου.
-Έπειτα γιατί έσωσε τον Σάντος και τους παίκτες του από ένα απίστευτο κάζο, ανάλογο εκείνης της απίθανης ήττας στην Βαλέτα, πριν πολλά χρόνια...

Η νίκη μας έφερε στην κορυφή, αλλά τα... μαντάτα δεν είναι καλά. Η Γεωργία, μετά το 1-0 επί της Κροατίας, έχει μπει για τα καλά στο «κόλπο». Και μην βιαστεί κάποιος να χαρακτηρίσει τυχαία τη νίκη των Γεωργιανών. Η ομάδα του Κετσπάγια είναι αήττητη για εννέα ματς, αν δεν με απατά η μνήμη μου, κι αυτό δεν δείχνει απλώς κάτι... Δείχνει πολλά!

Ξαναγυρίζουμε στην εθνική. Στο χωριό μου λένε πως αν δεν ιδρώσεις τον πισινό σου, ψωμί δεν θα φας. Οι διεθνείς μπήκαν στο γήπεδο λες και πήγαιναν εκδρομούλα. Τζουμ τριαλαριλαλά! Στο πρώτο ημίχρονο, κανείς δεν έτρεχε. Κανείς δεν έδειχνε διάθεση να παλέψει για τη νίκη. Και φυσικά ούτε μια ευκαιρία της προκοπής δεν δημιουργήθηκε στην περιοχή του (πολύ καλού) Μαλτέζου γκολκίπερ.

Πήραν θάρρος οι Μαλτέζοι, είδαν πως δεν είμαστε δα και κάποιο... θηρίο κι άρχισαν να βγάζουν την ψυχή τους στο τερέν. Επιθετικά ήταν ανύπαρκτοι (πρώτη απόκρουση του Τζόρβα λίγο πριν το τέλος), αμυντικά όμως ήταν πολύ καλά διαβασμένοι. Με ντουμπλαρίσματα στα μαρκαρίσματά τους, κλειστούς διαδρόμους από το κέντρο και σημαντικές βοήθειες στα άκρα, έκαναν τη ζωή των Ελλήνων επιθετικών δύσκολη.

Στην επανάληψη, βεβαίως, η εθνική ομάδα προσπάθησε. Είχε δοκάρι, έκανε τουλάχιστον 3-4 φάσεις για γκολ, αλλά πάντα ο γκολκίπερ των γηπεδούχων είχε τη λύση. Όσο περνούσε η ώρα ο εκνευρισμός μεγάλωνε, ήρθε και η (άδικη) κόκκινη στον Παπασταθόπουλο να κάνει τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα. Κι εκεί που όλα έμοιαζαν τελειωμένα, η λύτρωση ήρθε από το κεφάλι του Τοροσίδη. Ακριβώς στην τελευταία φάση του αγώνα.

Με τέτοια μυαλά, ωστόσο, δεν πρόκειται να πάμε πουθενά. Ούτε με τόσα νεύρα και τόσο μεγάλο άγχος. Δεν ξέρω αν το κλίμα στα αποδυτήρια είναι το ιδανικό, προσωπικά άλλα πράγματα κατάλαβα. Κι εύχομαι να έχω κάνει λάθος. Σε κάθε περίπτωση, Σάντος και παίκτες έχουν, πλέον, όλο το χρόνο να προετοιμαστούν για το πολύ δύσκολο φίνις, το φθινόπωρο. Που, περιλαμβάνει Γεωργία εκτός και Κροατία στην Αθήνα.

Γιάννης Μηνδρινός

4 σχόλια:

  1. Ως εκεί φτάνουν οι δυνατότητές μας ως Εθνική ομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. O καραγκούνης χρόνια ήταν κορυφή εδώ και καιρό ΔΕΝ καθυστερεί όλους ακόμα και τον διαιτητή έπρεπε ήδη να έχει αποχωρήσει. Κατά τα άλλα όλοι περπατούσαν πως να κερδίσεις έτσι. Ανέλπιστη επιτυχία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν μου άρεσε η Εθνική έτσι όπως έπαιζε,ομάδα χωρίς προσανατολισμό στο γήπεδο βασιζόμενη σε εκλάμψεις.
    Η άμυνα με Τοροσίδη-Παπαδοπουλο-Παπασταθόπουλο-Τζαβέλα ήταν πολύ καλή,το κέντρο όμως για κλάματα ίσως έχουμε σε ταχύτητα το πιο αργό σε ανάπτυξη κέντρο της παγκόσμιας ιστορίας,συμφωνώ ότι ο Καραγκούνης τα δίνει όλα μέσα στο γήπεδο,είναι φιλότιμος ο μοναδικός που πήγε στη κερκίδα με τους Έλληνες να τους χαιρετήσει αλλά δεν μπορεί άλλο να παίζει,ήταν και ο αγωνιστικός χώρος από μόνος του αργός (πολύ και παχύ χορτάρι) και τους δυσκόλευε όλους αρκετά,ο Κατσουράνης μακριά ακόμα και απο τις μέτριες του εμφανισείς,σε πολύ κακή ημέρα και γενικά εκτός της άμυνας εγώ δεν βρίσκω κάτι αξιόλογο.
    Ο Σάντος έπρεπε να είχε αφυπνίσει τους παίκτες απο το 1ο ημίχρονο που κάνανε βόλτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στ' @@ μου η εθνική του εξωραϊσμού της ΜΠΟΧΑΣ του ποδοσφαίρου μας. Έχει πολλή βρώμα κάτω από το χαλάκι της. Αν δεν ΚΑΘΑΡΘΕΙ ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ. Εκτός αν δεχθούμε ότι αντιπροσωπεύει τη λέρα της. Να την χαίρεστε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή